Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διατροφή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διατροφή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Τροφές για τον εγκέφαλο!


Ο εγκέφαλος αποτελεί ένα πολύ ενεργό, από μεταβολικής απόψεως, όργανο του νευρικού συστήματος. Υπάρχουν εκατομμύρια κύτταρα σε αυτόν, τα οποία έχουν ανάγκη να εφοδιάζονται συνεχώς με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά ώστε να λειτουργούν επαρκώς και να διατηρούνται υγιή.
Κανένα άλλο σύστημα στον οργανισμό δεν έχει τόσο μεγάλη και άμεση εξάρτηση από τη συνεχή παροχή θρεπτικών συστατικών όσο το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ), τμήμα του οποίου αποτελεί ο εγκέφαλος. Ο εγκέφαλος είναι πολύ ευαίσθητος ακόμη και σε μικρής διάρκειας διαταραχές της αιμάτωσής του και μπορεί να υποστεί μόνιμες βλάβες. Επιπλέον, η παρουσία ή η απουσία θρεπτικών συστατικών επηρεάζει τη λειτουργία, τη διατήρηση της ισορροπίας του, αλλά και τη συμπεριφορά του.
Το κύριο «καύσιμο» του εγκεφάλου για όλες τις ηλικίες είναι η γλυκόζη, την οποία παρέχουν στα νευρικά κύτταρα οι υδατάνθρακες (ψωμί, δημητριακά, ζυμαρικά, πατάτα, ρύζι κ.λπ.) και τα σάκχαρα (μέλι, μαρμελάδα, ζάχαρη, φρούτα). Τα κύτταρα χρησιμοποιούν τη γλυκόζη για να παραχθεί η ενέργεια που χρειάζονται για τις διάφορες λειτουργίες τους.
Επειδή με τη βοήθεια της γλυκόζης ο εγκέφαλος «εργάζεται», η παροχή της πρέπει να είναι συνεχής και κατά το δυνατόν σταθερή - κι εδώ βρίσκει εφαρμογή ο «χρυσός» κανόνας της διατροφής που συνιστά μικρά γεύματα, πολλές φορές μέσα στην μέρα. Όταν τρώει κανείς κάθε 3-4 ώρες, τροφοδοτεί τον εγκέφαλό του με τα «καύσιμα» που χρειάζεται, ιδίως όταν φροντίζει στα γεύματά του να συμπεριλαμβάνει υδατάνθρακες.
Κατά συνέπεια, καλό είναι τα τρία κύρια γεύματα της ημέρας (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό) να περιέχουν, τουλάχιστον ως γαρνιτούρα, ρύζι ή/και μακαρόνια ή/και πατάτα ή/και ψωμί, ενώ ως ενδιάμεσα γεύματα καλό είναι να προτιμώνται τα φρούτα, τα λαχανικά και τα δημητριακά, που περιέχουν κι αυτά ένα ικανό ποσό υδατανθράκων.
Μελέτες έχουν δείξει ότι μικροί και μεγάλοι που δεν τρώνε επαρκείς ποσότητες υδατανθράκων παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα συγκέντρωσης. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην ανάγκη ενός καλού πρωινού γεύματος, πλούσιου σε υδατάνθρακες, το οποίο έχει αποδειχθεί ότι τονώνει τη συγκέντρωση και τη μνήμη σε όλες τις ηλικίες.
Μία άλλη ιδιότητα της γλυκόζης είναι ότι συμβάλλει στην έκκριση σεροτονίνης. Η σεροτονίνη είναι μια ουσία που παράγεται από τον εγκέφαλο και παίζει σημαντικό ρόλο στην μεταβίβαση των μηνυμάτων μεταξύ των κυττάρων του (είναι δηλαδή ένας νευροδιαβιβαστής) αλλά και στη μνήμη. Μελέτες έχουν δείξει ότι τρόφιμα που περιέχουν γλυκόζη, όπως είναι το μέλι και η σοκολάτα, ενισχύουν τη λειτουργία της μνήμης.
Επειδή λοιπόν η παρουσία γλυκόζης στο διαιτολόγιο είναι απαραίτητη για την εγκεφαλική λειτουργία, αντενδείκνυνται οι αυστηρές ή/και ανορθόδοξες δίαιτες αδυνατίσματος (fad diets), που αποκλείουν την επαρκή παρουσία της.
Ενυδάτωση
Είναι ευρέως γνωστό ότι η ανεπαρκής πρόσληψη νερού μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις σωματικές λειτουργίες. Αυτό, όμως, που είναι λιγότερο γνωστό είναι ότι και οι νοητικές λειτουργίες επηρεάζονται πάρα πολύ από την πλημμελή ενυδάτωση του οργανισμού.
Η μειωμένη νοητική ικανότητα λόγω ανεπαρκούς πρόσληψης νερού οφείλεται σε δύο λόγους: αφενός τα εγκεφαλικά κύτταρα στερούνται το νερό καθεαυτό το οποίο είναι καθοριστικό για την επιτέλεση των ζωτικών λειτουργιών τους, αφετέρου στερούνται και ένα μέσον που μεταφέρει ουσίες με ζωτική σημασία για την εύρυθμη λειτουργία τους. Και αυτό διότι με τη βοήθεια του νερού μεταφέρονται στα εγκεφαλικά κύτταρα σημαντικές υδατοδιαλυτές ουσίες (όπως είναι οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β), των οποίων η έλλειψη σχετίζεται με σοβαρή διαταραχή της λειτουργίας του εγκεφάλου.
Η έλλειψη νερού οδηγεί σε αδυναμία συγκέντρωσης και σε αίσθημα κόπωσης, ενώ στις νεώτερες ηλικίες σχετίζεται με μειωμένες επιδόσεις και έλλειψη εγρήγορσης στα μαθήματα.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι οφείλουμε για πολλούς λόγους να αναπληρώνουμε το νερό που καθημερινά χάνουμε και το οποίο μπορεί να φτάνει κατά μέσον όρο τα 2 λίτρα την ημέρα.
Πέρα από το νερό που πρέπει να πίνουμε ως κατεξοχήν μέτρο ενυδάτωσης, σκόπιμο είναι να έχουμε στο καθημερινό μας διαιτολόγιο τροφές πλούσιες σε νερό, όπως είναι τα φρούτα, τα λαχανικά και οι σούπες. Βέβαια, ενυδάτωση προσφέρουν και τα ροφήματα (χυμός, γάλα, τσάι, καφές, αναψυκτικά).
Ω-3 λιπαρά οξέα
Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν ότι τα «καλά» λίπη που υπάρχουν στα λιπαρά ψάρια (τα ω-3 λιπαρά οξέα, δηλαδή) κάνουν καλό στο καρδιαγγειακό σύστημα. Πολλές μελέτες, όμως, έχουν δείξει ότι ασκούν προστατευτική δράση και έναντι της νόσου Αλτσχάιμερ και της έκπτωσης της εγκεφαλικής λειτουργίας γενικότερα.
Πολλές μελέτες δείχνουν ότι τροφές πλούσιες σε ω-3 λιπαρά οξέα (ψάρια όπως σολομός, σκουμπρί, σαρδέλα, γαύρος, τόνος, αλλά και ξηροί καρποί όπως καρύδια, ηλιόσποροι κ.ά.) προστατεύουν τη νοητική λειτουργία, πιθανώς λόγω της αντιφλεγμονώδους δράσης που ασκούν στα εγκεφαλικά κύτταρα. Αυτές οι τροφές αποτελούν ουσιαστικά μέσο αντιγήρανσης του εγκεφάλου.
Ας σημειωθεί ότι ο οργανισμός δεν μπορεί να συνθέσει μόνος του ω-3 λιπαρά οξέα, γι' αυτό και είναι σημαντικό να τα προσλαμβάνουμε μέσω της τροφής μας.
Βιταμίνες του συμπλέγματος Β
Βιταμίνες όπως η θειαμίνη (Β1), η Β12, η Β6, το φυλλικό οξύ και η χολίνη παίζουν ζωτικό ρόλο στη λειτουργία του εγκεφάλου και προστατεύουν τις νοητικές ικανότητες, την ικανότητα μάθησης, τη μνήμη κ.ά.
Η έλλειψη αυτών των βιταμινών έχει σχετιστεί με πολλά προβλήματα. Πιο συγκεκριμένα:
* Η έλλειψη θειαμίνης (Β1), που βρίσκεται στα δημητριακά που τρώμε ως πρωινό, στις αμυλώδεις (πατάτα) και βολβώδεις ρίζες, οδηγεί σε μείωση των αντανακλαστικών, κόπωση και γενική κατάπτωση του νευρικού συστήματος.
* Η έλλειψη της Β12, που υπάρχει στα ζωικά προϊόντα (κρέας, εντόσθια, ψάρια, πουλερικά, γάλα, αυγά, τυρί), σχετίζεται με νευρολογικές διαταραχές, νοητική υστέρηση, αλλά και κακοήθη αναιμία.
* Η έλλειψη πυριδοξίνης (Β6), που υπάρχει σε ζωικά και φυτικά προϊόντα (ρύζι, σιτάρι, μοσχάρι, όσπρια, αβοκάντο, μπανάνα, καλαμπόκι, ψάρι, καρύδια, κοτόπουλο, γάλα, λαχανικά), μπορεί να οδηγήσει σε ατονία του νευρικού και μυϊκού συστήματος, κόπωση, νευρικότητα, κατάθλιψη κ.ά.
* Η έλλειψη φυλλικού (ή φολικού) οξέος, που βρίσκεται σε ψάρια, όσπρια και λαχανικά (πράσινα φυλλώδη λαχανικά, λάχανο, κουνουπίδι, σπανάκι, λαχανάκια Βρυξελλών) οδηγεί σε νοητικές διαταραχές και είναι γνωστό ότι δίνεται στις εγκύους ως συμπλήρωμα για να μειωθεί ο κίνδυνος μη φυσιολογικής νευρολογικής ανάπτυξης του εμβρύου.
* Η έλλειψη χολίνης, που υπάρχει στα αυγά, στο συκώτι και τη σοκολάτα, μειώνει τη μνήμη και τη συγκέντρωση και σχετίζεται με την εκδήλωση της νόσου Αλτσχάιμερ.
Τι να κάνετε
Το κλειδί για να τροφοδοτείται με ό,τι χρειάζεται ο εγκέφαλος είναι να ακολουθεί κανείς τις επιταγές της μεσογειακής διατροφής, που περιέχει πολλά και διαφορετικά φρούτα, λαχανικά, δημητριακά, όσπρια, ψάρια, ξηρούς καρπούς κ.λπ. Με αυτά τα τρόφιμα εξασφαλίζεται η επαρκής κατανάλωση γλυκόζης και θρεπτικών συστατικών.

Του Δημήτρη Π. Μπερτζελέτου, MSc
διαιτολόγος-διατροφολόγος, γενικός γραμματέας της Ένωσης Διαιτολόγων - Διατροφολόγων

Συνένζυμο Q10: Τι είναι, που το βρίσκουμε και πόσο σημαντικό είναι για την υγεία μας


Τα τελευταία χρόνια, μέσα από την επιστημονική έρευνα και τη μεγάλη πρόοδο στον Τομέα της Διατροφής και της Κλινικής Διαιτολογίας, έχουν ανακαλυφθεί, μελετηθεί και καλύτερα διερευνηθεί κάποιες ουσίες, όχι τόσο γνωστές τα παλιότερα χρόνια, οι οποίες φαίνεται ότι παίζουν καθοριστικό ρόλο στην καλύτερη λειτουργία του οργανισμού μας και στην πρόληψη σοβαρών παθήσεων. Έτσι, μάθαμε περισσότερα για τα ωμέγα λιπαρά οξέα, για το φυλλικό οξύ, τις φυτικές ίνες και άλλες. Μια τέτοια σχετικά "άγνωστη" ουσία είναι και το συνένζυμο Q10. Μια ουσία που τη συναντάμε σε διάφορες τροφές, σε συμπληρώματα διατροφής, σε συνδυασμό με βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, αλλά και σε καλλυντικά νέας γενιάς, λόγω της δράσης της. Συχνά κατατάσσεται στις βιταμίνες, αν και ο τρόπος δράσης του συχνά το διαφοροποιεί από αυτό.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΝΕΝΖΥΜΟ Q10;
Το συνένζυμο Q10 ή αλλιώς ουβικινόνη είναι ένα μεγάλο μόριο, το οποίο μεταφέρει υδρογόνα (ηλεκτρόνια και πρωτόνια), κυκλοφορώντας με δύο κυρίως μορφές και το οποίο έχει σχετικά μεγάλη κινητικότητα. Είναι μια ουσία, που βρίσκεται σε μικρές ποσότητες σε κάποιες τροφές, αλλά συντίθεται και σε διάφορους ιστούς. Η βιοσύνθεση του από το αμινοξύ τυροσίνη, είναι μια σύνθετη διαδικασία που απαιτεί τη συμβολή τουλάχιστον 8 γνωστών βιταμινών (κυρίως του συμπλέγματος Β) και αρκετών ιχνοστοιχείων. Είναι από τα βασικότερα συστατικά της αναπνευστικής αλυσίδας των κυττάρων (μία από τις κυριότερες μεταβολικές διεργασίες που συντελούνται στο σώμα μας), ενώ παίζει καθοριστικό ρόλο στη μετατροπή της χημικής ενέργειας, με την οποία βρίσκεται "κρυμμένη" η ενέργεια στις τροφές, σε βιολογική, υπό μορφή ΑΤΡ, που είναι το ενεργειακό νόμισμα του οργανισμού μας.
Για να μπορέσουμε λοιπόν να πάρουμε μέσα από τις τροφές και τα βασικά θρεπτικά συστατικά τους (πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λιπίδια), και μέσα από το μεταβολισμό των παραγώγων τους (γλυκόζη, αμινοξέα και λιπαρά οξέα) να πάρουμε την ωφέλιμη ενέργεια με τη μορφή του ΑΤΡ.
Είναι φανερό ότι αυτή είναι μια πολύ σημαντική βιολογική δραστηριότητα, κι έτσι η παρουσία του συνενζύμου είναι απαραίτητη στα μιτοχόνδρια, όπου συντελείται αυτή η μετατροπή, ενώ ιστοί, των οποίων η λειτουργία σχετίζεται με την απόδοση εξαιρετικά υψηλού έργου όπως το μυοκάρδιο, οι σκελετικοί μύες και ο εγκέφαλος απαιτούν αυξημένα επίπεδα Q10.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΝΖΥΜΟΥ
Το συνένζυμο ανακαλύφτηκε για πρώτη φορά το 1957 στις ΗΠΑ, με απομόνωση του από μιτοχόνδρια ζωικού ιστού, ενώ την ίδια χρονιά επιστήμονες στην Αγγλία εντόπισαν στο συκώτι ποντικιών σε αφθονία κάποια ουσία που έμοιαζε με το συνένζυμο. Μία χρονιά μετά, το 1958 προσδιορίστηκε η χημική δομή του, ενώ στη δεκαετία του '70 Ιάπωνες επιστήμονες προσπάθησαν να παράγουν μαζικά "καθαρό" Q10, το οποίο να χρησιμοποιηθεί σε κλινικές μελέτες. Το 1978 ο Peter Mitchell πήρε το βραβείο Νόμπελ για τη συμμετοχή του στην κατανόηση της βιολογικής μεταφοράς ενέργειας και το ρόλο του συνενζύμου σε αυτό. Τη δεκαετία του 1980 υπήρξε μια αύξηση στον αριθμό αλλά και το μέγεθος των κλινικών μελετών, ενώ βρέθηκε και η αντιοξειδωτική δράση του. Από το 1957 μέχρι το 1988 τουλάχιστον 2300 μελέτες έγιναν σχετικά με το Q10, κάτι που δείχνει το μεγάλο ενδιαφέρον για την ουσία αυτή.
ΠΗΓΕΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
Το συνένζυμο Q είναι ευρέως διαδεδομένο στη φύση, και μπορούμε να το βρούμε σε πολλές φυτικές και ζωικές πηγές, ενώ σε κάποια μορφή του συντίθεται και στα κύτταρα μας ( για το λόγο αυτό δεν ανήκει στις βιταμίνες κατά τον κλασσικό τους ορισμό, αν και συχνά το κατατάσσουν σε αυτές). Έτσι τα επίπεδα του συνενζύμου στον οργανισμό εξαρτάται από την ποσότητα που θα προσλάβουμε εξωγενώς, μέσα από τη διατροφή και τα συμπληρώματα που το περιέχουν, όσο και από το ρυθμό της εξωγενούς βιοσύνθεσής του.
Το συνένζυμο βρίσκεται σε διάφορα τρόφιμα όπως είναι η σόγια, λιπαρά ψάρια όπως οι σαρδέλες, σκουμπρί, μοσχάρι, χοιρινό και κοτόπουλο, ξηροί καρποί (όλοι είναι πλούσιες πηγές όπως τα αμύγδαλα, τα φιστίκια και τα καρύδια), το σουσάμι, έλαια όπως το βαμβακέλαιο, το σογιέλαιο και το ελαιόλαδο, λαχανικά όπως το μπρόκολο, το σπανάκι, το κουνουπίδι και το λάχανο, και φρούτα. Παρακάτω δίνεται ενδεικτικός πίνακας με κάποιες από τις πλουσιότερες πηγές:
                mg / 100 gr
ΣΟΓΙΑ    9.2
ΣΑΡΔΕΛΕΣ           6.4
ΣΚΟΥΜΠΡΙ          4.3
ΜΟΣΧΑΡΙ            3.1
ΠΥΤΙΡΟΥΧΑ ΔΗΜ/ΚΑ      2.8
ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ     2.1
ΞΗΡΟΙ ΚΑΡΠΟΙ  1.7
ΣΠΑΝΑΚΙ             1.0
Είναι φανερό από τα παραπάνω, πως αν και υπάρχει σε αρκετές τροφές, η περιεκτικότητα είναι τόσο μικρή που είναι σχετικά δύσκολο να καταφέρουμε να καλύψουμε μέσα από τη διατροφή μας την απαιτούμενη ημερήσια δοσολογία, που είναι περίπου 400 mg.
ΤΟ ΣΥΝΕΝΖΥΜΟ ΚΑΙ Η ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΑ ΝΟΣΟΣ
Σύμφωνα με επιστημονικό άρθρο του 1990, στο American Journal of Cardiology, "Το συνένζυμο Q10 είναι χρήσιμη ουσία για τα μιτοχόνδρια (συστατικά των κυττάρων), ώστε να φέρουν σε πέρας τη βασική τους λειτουργία, ενώ ταυτόχρονα είναι απαραίτητα για τη διατήρηση στη ζωή".
ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΕΝΖΥΜΟΥ;Φυσιολογικά επίπεδα στο αίμα και στους ιστούς του ενζύμου προσδιορίστηκαν μέσα από αρκετές μελέτες. Σημαντικά χαμηλά αποτελέσματα του συνενζύμου βρέθηκαν σε μια σειρά από παθολογικές καταστάσεις, τόσο σε πειραματόζωα όσο και σε ανθρώπους. Έλλειψη του συνενζύμου Q10 μπορεί να παρατηρηθεί όταν υπάρχει ανεπαρκής πρόσληψη μέσα από τη διατροφή, όταν υπάρχει μειωμένη βιοσύνθεση του, υπερβολική χρησιμοποίηση του από το σώμα ή κάποιος συνδυασμός των παραπάνω. Ακόμα η γήρανση, η μόλυνση, η λήψη κάποιων φαρμάκων όπως είναι οι στατίνες και το στρες είναι παράγοντες που οδηγούν σε ανεπάρκεια της ουσίας αυτής. Σύμφωνα με εκτιμήσεις το 75% περίπου των Αμερικανών, που είναι πάνω από 50 χρονών, έχουν σε κάποιο βαθμό ανεπάρκεια του συνενζύμου. Η μειωμένη πρόσληψη είναι σαφώς πιο συχνή σε παθολογικές καταστάσεις όπως χρόνια υποθρεψία-δυσθρεψία ή καχεξία.
Χρόνια κόπωση
Καρδιακή ανεπάρκεια και άλλα καρδιολογικά προβλήματα
Μολύνσεις
Κάποια διανοητικά προβλήματα
Μειωμένη μυϊκή ενδυνάμωση και αντοχή
ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ
Δεν υπάρχει γενική σύσταση για την προσλαμβανόμενη ποσότητα για το συνένζυμο. Είναι απαραίτητο να λαμβάνουμε τουλάχιστον 400 mg την ημέρα, αφού δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με τις επιπτώσεις της υπερδοσολογίας του.

πηγή:http://www.iatronet.gr

Κατσικίσιο γάλα


Tο κατσικίσιο γάλα που, σύμφωνα με τελευταίες έρευνες, είναι εύπεπτο και ιδιαίτερα ευεργετικό για τον οργανισμό, αποτελεί άριστη εναλλακτική λύση για όσους έχουν δυσανεξία στο αγελαδινό ή στο γάλα σόγιας.

Στην επαρχία, όπου μεγάλη μερίδα του πληθυσμού ασχολείται, έστω και για κάλυψη των οικογενειακών αναγκών, με την κτηνοτροφία, είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι προτιμούν να πίνουν κατσικίσιο γάλα. Ίσως γιατί η  σχέση αλληλεξάρτησης με το έξυπνο μηρυκαστικό είναι αρχέγονη και βαθιά. Η αίγα συμβόλιζε για τους ανθρώπους αυτού του τόπου την αφθονία, όπως αυτή που παρείχε το μυθολογικό «κέρας της Αμάλθειας», το σπασμένο κέρατο της κατσίκας, που με τη θεϊκή παρέμβαση του Δία μπορούσε να εξασφαλίσει σε όποιον το ζητούσε όλα τα αγαθά της γης. Σύμφωνα με μία ερμηνεία, η αίγα έδωσε το όνομά της στο μεγάλο μας «καμάρι», το Αιγαίο Πέλαγος, ενώ συχνά αναφέρεται για το τυρί και το γάλα της στα Oμηρικά Έπη. Αλλά και στη σύγχρονη εποχή, σε περιόδους που η τροφή ήταν δυσεύρετη, κάθε οικογένεια, ακόμα και στα πιο φτωχά μέρη, είχε τουλάχιστον μια κατσίκα. Όχι για το κρέας της -η κρεοφαγία ήταν τότε συνήθως συνυφασμένη με κάποια γιορτή-, αλλά για το γάλα της και τα παράγωγά του. Αυτό έπιναν, αυτό έκαναν γιαούρτι, βούτυρο, τυρί. Μπορεί η ποικιλία στη διατροφή να ήταν περιορισμένη, αλλά το φαγητό της οικογένειας ήταν σίγουρα εξασφαλισμένο! Αυτή η παλιά συνήθεια, που διατηρείται ακόμη, επιβραβεύεται από τις πρόσφατες επιστημονικές έρευνες, που αναδεικνύουν μια σειρά από πλεονεκτήματα που έχει το κατσικίσιο συγκριτικά με άλλα γάλατα.
Το κατσικίσιο γάλα είναι μια ακαταμάχητη θρεπτική και φυσική τροφή για τους ανθρώπους. Πιο συγκεκριμένα:

Η χημική δομή του κατσικίσιου γάλακτος μοιάζει πολύ μ’αυτήν του μητρικού γάλακτος, ενώ θεωρείται το Νο1 υποκατάστατο του αγελαδινού γαλακτος σε άτομα που είναι αλλεργικά σ’αυτό. Οι αλλεργίες στις μέρες μας είναι πιο συνήθεις απ’ ότι στο παρελθόν, ειδικά στα μικρά παιδιά. Οι άνθρωποι που θα εμφανίσουν μια αλλεργική αντίδραση στη ζωή τους είναι συνήθως πιο ευαίσθητοι στην απελευθέρωση της ισταμίνης από τα κύτταρα (ουσίας που ευθύνεται για την αλλεργική αντίδραση) και επίσης έχουν την τάση να παράγουν μεγαλύτερες ποσότητες αντισωμάτων σε ορισμένες πρωτεΐνες (αντιγόνο). Το κατσικίσιο γάλα προστατεύει αυτές τις κατηγορίες ατόμων από την παραγωγή τέτοιων αντισωμάτων. Μερικοί από τους λεγόμενους «αιφνίδιους θανάτους» των βρεφών φαίνεται να έχουν σχέση με αλλεργικούς τύπου αντιδράσεις που καταλήγουν σε αναφυλακτικό shock. Περίπου το 60% των νηπίων στις ΗΠΑ υποφέρουν από αλλεργικές αντιδράσεις στο αγελαδινό γάλα και στα προϊόντα του.
Το αγελαδινό γάλα έχει την τάση να προκαλεί διαρροϊκές κενώσεις με βλέννες. Το κατσικίσιο γάλα, όχι μόνο δε δημιουργεί τέτοιες κενώσεις, αλλά έχει και την τάση να εξουδετερώνει τις βλέννες από τις κενώσεις. Επίσης αρκετές πεπτικές διαταραχές μπορούν να προκύψουν από το αγελαδινό γάλα σε ορισμένα άτομα που στερούνται ενός ενζύμου, της λακτάσης, που είναι υπεύθυνο για την διάσπαση λακτόζης. Η λακτόζη βρίσκεται σε μεγαλύτερη αναλογία στο αγελαδινό γάλα απ’ ότι στο κατσικίσιο.
Το κατσικίσιο γάλα οφείλει πολλές από τις χαρακτηριστικές του ιδιότητες στο λιπιδαιμικό προφίλ του. Ωστόσο θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η ράτσα του ζώου, η ποσότητα και η ποιότητα των τροφών, η περίοδος αναπαραγωγής, το στάδιο θηλασμού και άλλοι παράγοντες επηρεάζουν το μέσο όρο του λίπους στο κατσικίσιο γάλα. Το ποσοστό μή κορεσμένων λιπαρών οξέων (ελαϊκό οξύ και λινολικό οξύ) δε διαφέρει απ’ το ποσοστό που υπάρχει και στο αγελαδινό γάλα. Η σημαντική τους διαφορά βρίσκεται στο ποσοστό της μικρής αλυσίδας λιπαρών οξέων. Το κατσικίσιο γάλα έχει μια μεγαλύτερη αναλογία στη μικρή αλυσίδα λιπαρών οξέων (όπως καπρινικό, καπρονικό και καπρυλικό οξύ) και αυτά είναι υπεύθυνα για τη χαρακτηριστική γεύση και οσμή του κατσικίσιου γάλακτος. Μια άλλη σημαντικότατη διαφορά είναι στο μέγεθος των λιποσφαιριδίων. Τα λιπασφαιρίδια του κατσικίσιου γάλακτος είναι το 1/9 του μεγέθους των λιπασφαιριδίων του αγελαδινού γάλακτος, κάτι που κάνει το κατσικίσιο γάλα μια πολύ εύκολα φυσικά διασπώμενη και εύπεπτη τροφή. Αυτά τα μικρότερα λιποσφαιρίδια παρέχουν μια μεγαλύτερη διασπορά και μια περισσότερο ομοιογενή πρόσμιξη λίπους στο κατσικίσιο γάλα. Η διαφορά αυτή στη σύνθεση και δομή του λίπους στο κατσικίσιο γάλα το κάνει ένα προϊόν ευεγερτικό για την καρδιά και τις αρτηρίες προφυλάσσοντας τον άνθρωπο απο την αρτηριοσκλήρυνση. Το κατσικίσιο γάλα έχει χαμηλότερη περιεκτικότητα οροτικού οξέους το οποίο μπορεί να είναι καθοριστικό για την πρόληψη του συνδρόμου του λιπώδους ήπατος. Επιπλέον οι αιθέρες της γλυκερόλης είναι πολύ ψηλότερες στο κατσικίσιο γάλα απ΄ότι στο αγελαδινό, κάτι το οποίο εμφανίζεται να είναι σημαντικό γαι την σωστή διατροφή των νεογέννητων.
Η πρωτεϊνική σύνθεση αγελαδινού και κατσικίσιου γάλακτος είναι αρκετά όμοιες. Ωστόσο η χαρακτηριστική και κύρια πρωτεϊνη alpha –5-1-κασεϊνη (τύρινη, φωσφοροπρωτεϊνη) του αγελαδινού γάλακτος απουσιάζει από το κατσικίσιο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα στο όξινο περιβάλλον του στομάχου μας το κατσικίσιο γάλα τείνει να σχοιματίζει πιο αργά μεγάλους σβώλους. Έτσι έχουμε ακόμα άλλο ένα λόγο που το κατσικίσιο γάλα είναι πιο εύκολο και πιο γρήγορο εύπεπτο πράγμα το οποίο το κάνει τέλεια τροφή για παιδιά, ηλικιωμένους, για άτομα με δυσκολίες στην πέψη, για άτομα και για κατοικίδια ζώα που έχουν σταματήσει το μητρικό τους γάλα. Το ph στο αγελαδινό και στο κατσικίσιο γάλα είναι μεταξύ 6,4 –6,7 ( ελαφρώς όξινο). Τα βασικά προστατευτικά ρυθμιστικά διαλύματα ενός γάλακτος είναι οι πρωτεϊνες και τα φωσφορικά. Η καλή προστατευτική ικανότητα του κατσικίσιου γάλακτος το κάνει ιδανικό για τη θεραπεία του γαστρικού έλκους. ‘Αρα το κατσικίσιο γάλα εξουδετερώνει οξέα και τοξίνες.
Το κατσικίσιο γάλα έχει μεγαλύτερες ποσότητες σε βιταμίνη Α απ’ ότι το αγελαδινό γάλα, γιατί τα κατσίκια μετατρέπουν όλες τις καρωτίνες σε βιταμίνη Α. Το κατσικίσιο γάλα είναι καλύτερο σε ριβοφλαβίνη (βιτ. Β2) και σε επίπεδο νιασίνης ενώ περιέχει τα ίδια επίπεδα με το αγελαδινό γάλα σε βιταμίνες C και D. Το κατσικίσιο γάλα υπερτερεί σε μέταλλα όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, χλώριο και μαγγάνιο ενώ έχει χαμηλότερη περιεκτικότητα σε Νa (νάτριο). Γενικά η χημική σύσταση του κατσικίσιου γάλακτος είναι παρόμοιο μ’ αυτή των υγρών του στομάχου, εντέρου και του αθρικού υγρού των αρθρώσεων. Έτσι το κατσικίσιο γάλα είναι η τέλεια τροφή για ασθενείς με συμπτώματα που αφορούν αυτά τα τμήματα του οργανισμού.
Τελειώνοντας, πρέπει να τονιστεί ότι ορισμένα στοιχεία όπως το βιοργανικό νάτριο που βρίσκεται στο κατσικίσιο γάλα και στο γλυκό κατσικίσιο τυρόγαλο είναι αυτά που κρατούν τα κατσίκια πάντα ‘’νέα’’, ενεργά, ευέλικτα, ακούραστα σε όλη τους τη ζωή. Δεν υπάρχουν «γερασμένα» κατσίκια, όπως εμείς οι άνθρωποι ευνούμε τα «γηρατειά». Γι’αυτό και το κατσικίσιο γάλα είναι μια από τις καλύτερες τροφές για την ανάπλαση των κυττάρων του οργανισμού ειδικά των κυττάρων του εγκεφάλου και γενικά του νευρικού συστήματος. Το κατσικίσιο γάλα δίνει σωματική και πνευματική δύναμη και ξαναφέρνει τον οργανισμό του ανθρώπου σε υγιή κατάσταση.
Με βάση, λοιπόν, τα παραπάνω μπορεί εύκολα να συμπεράνει κανείς πως το κατσικίσιο γάλα είναι ιδανική επιλογή για όσουν παρουσιάζουν προβλήματα δυσπεψίας διότι:

Έχει λιγότερη λακτόζη.
Έχει μεγαλύτερο ποσοστό ινοσιτόλης η οποία εμπλέκεται στο μεταβολισμό λιπαρών οξέων. Έτσι, γίνεται πιο εύπεπτο και επηρεάζει λιγότερο τη χοληστερίνη.
Έχει καλύτερη συμπεριφορά στα αλλεργικά άτομα, καθώς σε έρευνες που έγιναν φάνηκε ότι η γαλακτοαλβουμίνη (πρωτεΐνη που εμπεριέχεται στο αγελαδινό γάλα) ενοχοποιείται για αλλεργίες, ενώ στο κατσικίσιο γάλα εμφανίζεται με διαφορετική δομή.
Είναι καλύτερο για τα οστά αλλά και για τη σιδηροπενία. Έρευνες έδειξαν ότι το κατσικίσιο γάλα, λόγω ενζύμων, βοηθά στον καλύτερο μεταβολισμό των μεταλλικών στοιχείων, όπως το ασβέστιο, ο σίδηρος και ο φώσφορος.
Παρουσιάζει μικρότερη επιβάρυνση όσον αφορά τα αντιβιοτικά και τις ορμόνες. Οι κατσίκες είναι εγκλιματισμένες καλά στο ελληνικό περιβάλλον, καταναλώνουν μεγάλη ποικιλία άγριων φυτών και έτσι γλιτώνουν τα αντιβιοτικά και τις ορμόνες στη διατροφή τους.
Σύμφωνα με έρευνες βοηθάει στην εξουδετέρωση του γαστρικού έλκους. Βέβαια, το κατσικίσιο γάλα υπάρχει σε πολλές ποιότητες, καθώς η σύστασή του επηρεάζεται από τη φυλή, την εποχή του χρόνου, αλλά και από την περιοχή στην οποία βόσκουν οι κατσίκες.

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Ω3 Ένας πολύτιμος σύμμαχος στην υγεία


Αν είστε από τις μητέρες

που ακούνε τη λέξη λιπαρά και… τρέχουνε,

είναι πλέον καιρός να αναθεωρήσετε.

Γιατί, εκτός από τα «κακά» λιπαρά,

υπάρχουν και τα «καλά»,

που είναι απαραίτητα για τη σωστή

και ισορροπημένη ανάπτυξή του.

Τα λιπαρά είναι απαραίτητα για την καλή υγεία και ανάπτυξη του οργανισμού, υπό την προϋπόθεση ότι δίνουμε στο παιδί το σωστό είδος στις σωστές ποσότητες. Οι περισσότεροι από εμάς αντιμετωπίζουμε τα λιπαρά περισσότερο σαν τον «κακό δαίμονα» που πρέπει να ξορκίσουμε παρά σαν απαραίτητο συστατικό για την καλή λειτουργία του σώματος. Τα λίπη, όσο παράξενο κι αν σας ακούγεται, είναι απαραίτητα γιατί:
  • Πρώτα απ’ όλα, αποτελούν βασική πηγή ενέργειας και μάλιστα το είδος της ενέργειας που αποθηκεύεται.
  • Δημιουργούν υγιή κύτταρα. Αποτελούν ζωτικό μέρος της μεμβράνης που περιβάλλει τα κύτταρα και συντείνουν στη σωστή λειτουργία τους.
  • Βοηθούν το έντερο να απορροφά τις βιταμίνες A, D, K και Ε.
  • Βοηθούν στη σύνθεση σημαντικών ορμονών του οργανισμού, που ρυθμίζουν πολλές από τις λειτουργίες του σώματος.
  • Προμηθεύουν τον οργανισμό μας με τα απαραίτητα λιπαρά οξέα  που δεν μπορεί να συνθέσει από μόνος του.
  • Είναι απαραίτητα για το κεντρικό νευρικό σύστημα.

«Καλά» και «κακά» λιπαρά

Τα λίπη χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: τα ακόρεστα και τα κορεσμένα. Τα ακόρεστα λίπη χωρίζονται στα μονοακόρεστα και στα πολυακόρεστα (δηλαδή τα ω3 και τα ω6 λιπαρά). Προσφέρουν ευεργετικές ιδιότητες στην ανθρώπινη υγεία όταν καταναλώνονται με μέτρο και βοηθούν στη μείωση της «κακής» χοληστερίνης (LDL) και στην αύξηση της «καλής» (HDL). To ελαιόλαδο είναι πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά, ενώ πηγές ω3 και ω6 λιπαρών οξέων είναι κυρίως τα φυτικά έλαια, τα λιπαρά ψάρια, οι ξηροί καρποί, η φυτική μαργαρίνη και τα άγρια χόρτα. Τα κορεσμένα λίπη από την άλλη, τα βρίσκουμε κυρίως σε ζωικά προϊόντα (κρέας, αυγά, βούτυρο, αλλαντικά, τυριά, ολόπαχα γαλακτοκομικά). Αυτά τα λίπη ευθύνονται για την αύξηση της χοληστερόλης και έχουν συνδεθεί με καρδιακά προβλήματα. Τέλος, υπάρχει και η «κατηγορία» των τρανς λιπαρών, που τα βρίσκουμε κυρίως στα μερικώς υδρογονωμένα σπορέλαια και, συνεπώς, στο junk food, τις τηγανητές πατάτες, τα τσιπς και σε άλλα επεξεργασμένα τρόφιμα πλούσια σε τρανς. Το φαινόμενο με τα λιπαρά αυτά αποκτά επικίνδυνες διαστάσεις όταν πρόκειται για παιδιά που υιοθετούν τέτοια διατροφική συμπεριφορά, με δυσάρεστες συνέπειες για την υγεία τους στην ενήλικη ζωή τους.

Τα πολύτιμα ω3

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο γίνεται αναφορά στα ω3 λιπαρά οξέα και για τη θετική συνεισφορά τους στην υγεία. Έχουν γραφτεί τόσα σε περιοδικά και εφημερίδες και έχουν γίνει τόσες έρευνες για τα οφέλη τους, που μέσα στα τελευταία 10 χρόνια τα ω3 λιπαρά οξέα αξιοποιήθηκαν από τις φαρμακοβιομηχανίες για την παραγωγή συμπληρωμάτων διατροφής. Αυτό, φυσικά, δε θα χρειαζόταν να συμβεί αν συνεχίζαμε να ακολουθούμε τη διατροφή των παλαιώτερων  γενεών, που ήταν πολύ πιο πλούσια σε ω3 και ω6 λιπαρά οξέα σε σχέση με το σήμερα. Η απότομη αλλαγή του τρόπου ζωής και της διατροφής μας έχει αλλάξει ριζικά τη σχέση αυτή προς το χειρότερο, με άμεσες επιπτώσεις στην υγεία μας. Τι είναι, όμως, τελικά τα ω3; Αξίζει να ασχολούμαστε τόσο πολύ μαζί τους; Και πως μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε σωστά για να προάγουμε την καλή υγεία μας; Τα ω3 λιπαρά οξέα ανήκουν στην κατηγορία  των λιπαρών οξέων που δεν μπορεί να παράγει το σώμα μας, άρα πρέπει να τα προσλαμβάνουμε από την καθημερινή μας διατροφή. Τα τρία είδη ω3 λιπαρών οξέων που είναι γνωστά είναι το άλφα λινολενικό οξύ (ALA), το εικοσαπεντανοϊκό οξύ (ΕΡΑ) και το δεκαεξανοϊκό οξύ (DHA). To άλφα λινολενικό οξύ βρίσκεται στο λιναρόσπορο και στα φύκη. Τα άλλα δύο είδη λιπαρών οξέων είναι ιχθυέλαια και τα βρίσκουμε σε λιπαρά ψάρια, όπως το σκουμπρί, ο σολομός, η ρέγκα, ο φρέσκος τόνος και οι σαρδέλες. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι αυτό που παίζει μεγάλο ρόλο είναι η σωστή δόση που πρέπει να λαμβάνουμε καθημερινά σε ω3 και η οποία είναι 300 – 500mg (μία ποσότητα που καλύπτεται  με 2 φορές την εβδομάδα κατανάλωση ψαριού, άγριων χόρτων και ξηρών καρπών). Επίσης ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην αναλογία πρόσληψης των ω3 λιπαρών οξέων σε σχέση με τα ω6 λιπαρά οξέα, μια άλλη απαραίτητη για τον οργανισμό κατηγορία λιπαρών οξέων, που την προσλαμβάνουμε κυρίως από σπορέλαια, όπως το καλαμποκέλαιο, το ηλιέλαιο και το φιστικέλαιο. Ένα από τα ω6 λιπαρά οξέα, το γάμμα λινολεϊκό οξύ (GLA),  έχει αντιαρθριτικές, αντικαρκινικές και αντιδιαβητικές ιδιότητες, ενώ είναι πολύ σημαντικό για την υγεία και την ελαστικότητα του δέρματος, καθώς και για την υγεία και εμφάνιση των νυχιών. Τα οφέλη των ωμέγα λιπαρών οξέων, ιδίως των ω3, είναι πολλαπλά, γι’ αυτό καλό θα ήταν να τα εντάξουμε στη διατροφή μας και κυρίως στων παιδιών μας, είτε με την πρόσληψή τους από τις τροφές είτε με τη χρήση συμπληρωμάτων διατροφής. Να θυμάστε ότι η κατανάλωση 2-3 μερίδων λιπαρών ψαριών, π.χ. σολομός, γαύρος και σαρδέλες, σε εβδομαδιαία βάση, είναι επαρκής για να έχουμε την ασπίδα προστασίας των ω3 λιπαρών οξέων!

Σε ποια τρόφιμα τα βρίσκουμε;

Λιπαρά, όπως σολομός, σαρδέλες, σκουμπρί, κολιός, γαύρος και τόνος, είναι καλές πηγές ω3 λιπαρών. Τα θαλασσινά αποτελούν, επίσης, μία πολύ καλή πηγή ω3, όπως και τα άγρια χόρτα. Φυτικές πηγές ω3 λιπαρών οξέων είναι ο λιναρόσπορος και το λινέλαιο, το σογιέλαιο και οι ξηροί καρποί (καρύδια, αμύγδαλα, φιστίκια).

Τι δείχνουν οι έρευνες;

Έρευνες έχουν δείξει ότι η Μεσογειακή Διατροφή συνδέεται με τη σωστή αναλογία πρόσληψης ω3 και ω6 λιπαρών οξέων. Και αυτό γιατί ευνοεί την αυξημένη πρόσληψη φυτικών ελαίων, ξηρών καρπών και οσπρίων και τη μειωμένη πρόσληψη κόκκινου κρέατος. Η σωστή αναλογία πρόσληψης είναι 1 προς 4 φορές ω6 λιπαρά οξέα σε σχέση με τα ω3 λιπαρά οξέα. Για να μη διαταραχτεί, λοιπόν, αυτή η αναλογία, συστήνεται η κατανάλωση ελαιολάδου έναντι της μαργαρίνης και του σπορέλαιου. Δυστυχώς, έρευνες που έχουν γίνει στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη ευρώπη δείχνουν ότι στα παιδιά η πρόσληψη των απαραίτητων ω3 και ω6 λιπαρών είναι μικροτερη από τις διατροφικές συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Επιπλέον, έδειξαν ότι ειδικότερα στην Ελλάδα η πρόσληψη και ω6 και ω3 λιπαρών οξέων είναι χαμηλή τόσο στους ενηλίκους όσο και στα παιδιά, λόγω της χαμηλής πρόσληψης ξηρών καρπών, φυτικών ελαίων, πράσινων λαχανικών και ψαριών. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανανέωσε πρόσφατα τις συστάσεις του σχετικά με την κατανάλωση λιπαρών στη διατροφή, εστιάζοντας συγκεκριμένα στις διατροφικές ανάγκες των παιδιών. Συγκεκριμένα, συνιστά:
  • Αύξηση της κατανάλωσης των απαράιτητων ω3 και ω6 λιπαρών οξέων με κατανάλωση ψαριών, άγριων χόρτων και ξηρών καρπών, τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.
  • Μείωση της ποσότητας κορεσμένων λιπαρών και αντικατάστασή τους από απαραίτητα πολυακόρεστα λιπαρά, με κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων χαμηλών σε λιπαρά.
  • Μείωση των τρανς λιπαρών (καθόλου μαργαρίνες, μόνο ελαιόλαδο).
  • Κατανάλωση υγιεινών φυτικών ελαίων και αντικατάσταση των λιπαρών ζωικής προέλευσης, όπως το βούτυρο, που έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά, με ελαιόλαδο, που αποτελεί καλή πηγή απαραίτητων ωμέγα λιπαρών.

Ξέρατε ότι…

Έχει διαπιστωθεί ότι τα παιδιά τα οποία δεν προσέλαβαν μεγάλες ποσότητες ω3 λιπαρών οξέων κατά τη διάρκεια της κύησης και του θηλασμού ή στην καθημερινή τους διατροφή, εμφανίζουν διαταραχές όρασης, νευρολογικές, συγκέντρωσης, υπερκινητικότητα και δερματικά προβλήματα, όπως εκζέματα και δερματίτιδες, αλλεργίες και άσθμα.Τα ω3 λιπαρά οξέα είναι απαραίτητα σε περιόδους πνευματικής καταπόνησης, όπως οι εξετάσεις ή το διάβασμα, επειδή τροφοδοτούν τον εγκέφαλο, αυξάνουν τη συγκέντρωση και την ψυχοκινητική εξέλιξη, βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και οξύνουν τα αντανακλαστικά.

Πηγή: Mommy – Σεπτέμβριος 2010 – Τεύχος 182

To cacao ως τροφή και ως φάρμακο


Η σοκολάτα θεωρείται «ενοχική απόλαυση» για πολλούς, όμως η πραγματικότητα, είναι ότι φτιάχνεται από το φρούτο του κακάο,
που ο καρπός του, στην αγνή, ωμή, ακατέργαστη μορφή του, είναι ο βασιλιάς των φυτών στη διατροφή και θεωρείται υπερτροφή (superfood).
Αυτό συμβαίνει γιατί περιέχει πολλά απαραίτητα ιχνοστοιχεία και μέταλλα, που οι υπόλοιπες τροφές δεν περιέχουν!
Τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία που περιέχονται στο ακατέργαστο κακάο, βοηθούν στην καλή λειτουργία του σώματος και την ευστροφία του εγκεφάλου.
Δίνουν ενέργεια και δημιουργικότητα για περισσότερη εργασία, αθλήματα και διασκέδαση, αυξάνοντας την έκκριση σεροτονίνης (εγκεφαλική ορμόνη που μας κάνει χαρούμενους!) και τέλος, επιστήμονες απέδειξαν ότι είναι ένα από τα δυνατότερα αφροδισιακά στον πλανήτη...!
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που η σοκολάτα έχει κατακτήσει τον κόσμο! Οι άνθρωποι αναγνωρίζουμε τον βασιλιά των φυτών, ακόμα και μετά από υπερβολική νόθευση (ελάχιστο ποσοστό κατεργασμένης σοκολάτας, ψημένης, ψεκασμένης, με την προσθήκη κατεργασμένης ζάχαρης, γάλακτος, τεχνιτών χρωμάτων και γεύσεων και πολλών-πολλών άλλων χημικών ουσιών...).
Η ωμή σοκολάτα λοιπόν σε οποιαδήποτε μορφή της (καρπός, τρίμμα, σκόνη, μπάρα) μετά από έρευνες επιστημόνων αλλά και παραδοσιακά, θεωρείται όχι μόνο καλό να καταναλώνεται, αλλά μακράν, η καλύτερη τροφή του πλανήτη!

Φυτό Goji berry


Το Goji berry, ένα είδος κόκκινου μούρου που αναπτύσσεται και μεγαλώνει μέσα στις αντίξοες συνθήκες που επικρατούν στα αφιλόξενα Ιμαλάϊα. Η γεύση του είναι ένας συνδυασμός γλυκού και αλμυρού μαζί, και συνήθως το βρίσκεις στα ράφια των βιολογικών σούπερ μάρκετ ως αποξηραμένο φρούτο, χυμό αλλά και μέσα σε μπάρες δημητριακών.
Για τους πολλούς είναι εντελώς άγνωστα τα Goji berry. Στον χώρο της υγιεινής διατροφής όμως, τα τελευταία χρόνια, θα έλεγα ότι είναι από τα πιο αγαπημένα φρουτάκια. Κυρίως οι αθλητές και αθλούμενοι, αλλά και γενικότερα οι άνθρωποι που ακολουθούν υγιεινή διατροφή, τα χρησιμοποιούν παρά την αυξημένη τιμή τους.
Ποια είναι η "δύναμη" των Goji berries;
Σύμφωνα με έρευνες αυτό το ιδιαίτερο είδος μούρου είναι μια φυσική πηγή νεότητας. Η μεγάλη συγκέντρωση σε αντιοξειδωτικές ουσίες (10 φορές παραπάνω από τους υπόλοιπους κόκκινους καρπούς και 30 φορές περισσότερο από το κόκκινο κρασί) αλλά και η περιεκτικότητα σε αμινοξέα και μέταλλα, βοηθούν σημαντικά στην αναγέννηση των κυττάρων και όχι μόνο.Είναι ένα καρπός που βοηθάει πάρα πολύ την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, ρυθμίζει την χοληστερίνη και τον σακχαρώδη διαβήτη μέσω της καλύτερης λειτουργίας της ινσουλίνης στο σώμα, ενώ θεωρείται το φυτικό Viagra αφού ανεβάζει την libido και στα δύο φύλα. Παράλληλα έχει λιποδιαλυτικές ιδιότητες και ενεργοποιεί την σερετονίνη μας βοηθώντας σημαντικά στο να χάσουμε κυρίως σπλαχνικό λίπος, δηλαδή από την περιοχή της κοιλιάς και το στομάχι. Μπορούμε να το καταναλώνουμε ωμό ή ως χυμό- θα πρότεινα εάν ακολουθείτε ένα ισορροπημένο διατροφικό πρόγραμμα να προσθέτετε μια κουταλιά Goji στο πρωινό μαζί με τα δημητριακά σας και το μεσημέρι ή βράδυ με την σαλάτα, τρώγονται κάλλιστα όμως και σαν σνακ.
goji-berry karpoi
photo credit: kalliergo.gr

Στην πατρίδα τους, τα Goji berry τρώγονται ωμά κατά την εποχή παραγωγής τους και μετά αποξηραμένα. Εκτός από τα φρούτα όμως, καταναλώνονται και τα φύλλα τους ως λαχανικά σε φαγητά και σαλάτες. Επίσης, τα φύλλα και ο φλοιός των δέντρων γίνονται αφέψημα.
Στην Ελληνική αγορά, λόγω του ότι τα φρέσκα φρούτα είναι πολύ ευαίσθητα, τα Goji κυκλοφορούν σε αποξηραμένη μορφή και σε μορφή χυμού και ταμπλετών. Χάνουν όμως μεγάλο μέρος των θρεπτικών συστατικών τους κατά την επεξεργασία τους για την παραγωγή χυμού και ταμπλετών, γι αυτό  και είναι καλύτερα να καταναλώνονται σαν αποξηραμένα φρούτα.
Σ’ αυτήν την μορφή μπορούν να καταναλωθούν σκέτα, όπως οι σταφίδες, είτε να μπουν σε διάφορα φαγητά και σαλάτες. Τα προσθέτουν επίσης σε ανάμικτους ξηρούς καρπούς, στα μούσλι και τα κορν φλέικς ή τα κάνουν χυμό στο μπλέντερ με την προσθήκη νερού.
goji-berry dried