Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Γενικευμένες και Εστιακές κρίσεις

Γενικευμένες κρίσεις
Οι διάφορες μορφές κρίσεων αυτής της ομάδας προκαλούνται από μη φυσιολογική ηλεκτρική δραστηριότητα και στις δύο πλευρές του εγκεφάλου. Μπορεί να εμφανιστούν χωρίς καμία προειδοποίηση και στη συνέχεια το άτομο να μην θυμάται τι συνέβη.
• Οι τονικοκλονικές κρίσεις συνήθως ονομάζονται ‘grand mal’. Είναι η πιο συχνή μορφή γενικευμένων κρίσεων και αυτές που σκέφτονται οι περισσότεροι άνθρωποι όταν ακούν τον όρο επιληψία. Το σώμα συσπάται και το άτομο μπορεί να βγάλει μία κραυγή καθώς πέφτει στο έδαφος αναίσθητο. Τα χέρια και τα πόδια του αρχίζουν να κάνουν σπασμούς και μπορεί να δαγκώσει την γλώσσα του, να του φύγουν ούρα, να γρυλίζει ή να βγάλει αφρούς από το στόμα του. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, η οποία συνήθως διαρκεί λίγα λεπτά, μπορεί να μελανιάσει το στόμα του.   Αυτό συμβαίνει επειδή στη διάρκεια της κρίσης, η αναπνοή γίνεται ακανόνιστη και έτσι, δεν υπάρχει αρκετό οξυγόνο στο αίμα. Αυτό σημαίνει ότι το αίμα που πηγαίνει στα όργανα (και στο δέρμα) δεν είναι τόσο κόκκινο όσο συνήθως.
Μετά την κρίση, το άτομο είναι συνήθως συγχυτικό και κουρασμένο. Μπορεί να πονάει το κεφάλι του και να πρέπει να κοιμηθεί για να συνέλθει. Μερικά άτομα παρουσιάζουν μόνο την ‘τονική’ φάση, όταν οι μύες συσπώνται ή την ‘κλονική’ φάση, όταν τινάζονται τα άκρα.
• Οι ατονικές κρίσεις είναι λιγότερο συχνές. Ξαφνικά, οι μύες του ατόμου χαλαρώνουν προκαλώντας την απότομη πτώση του στο έδαφος. Η επαναφορά είναι συνήθως γρήγορη.
• Οι μυοκλονικές κρίσεις συμβαίνουν συνήθως αμέσως μετά την αφύπνιση και αποτελούνται από σύντομες, έντονες εκτινάξεις ενός άκρου ή ολόκληρου του σώματος. Αυτές οι κρίσεις συνήθως διαρκούν για κλάσματα του δευτερολέπτου και μπορεί να εμφανιστούν αμέσως πριν από άλλες μορφές γενικευμένων κρίσεων.
• Οι αφαιρέσεις ονομάζονταν στο παρελθόν ‘petit mal’ και είναι πιο συχνές στα παιδιά και τους εφήβους, ιδίως τα κορίτσια. Αποτελούν, όπως λέει και η ονομασία τους, σύντομη απώλεια της συνείδησης. Το άτομο σταματά οτιδήποτε κάνει, ανοιγοκλείνει τα βλέφαρα ή κοιτάζει αφηρημένα για μερικά δευτερόλεπτα και στη συνέχεια συνεχίζει τη δραστηριότητά του κανονικά. Ενας θεατής μπορεί είτε να μην την προσέξει ή να θεωρήσει ότι το άτομο ονειροπολεί.
• Οι νυχτερινές κρίσεις είναι κρίσεις που εμφανίζονται στη διάρκεια του ύπνου. Συχνά είναι τονικοκλονικές ή μυοκλονικές, αλλά μπορεί να είναι και άλλης μορφής. Αν και ο όρος νυχτερινές σημαίνει ‘της νύχτας’, αυτές οι κρίσεις μπορεί να εμφανιστούν οποιαδήποτε ώρα που το άτομο κοιμάται. Το άτομο δεν αντιλαμβάνεται την κρίση, αλλά ξυπνά αμέσως μετά. Μπορεί να αισθάνεται κούραση ή να έχει κεφαλαλγία.

 Εστιακές κρίσεις
Αυτές οι κρίσεις εμφανίζονται όταν η παθολογική δραστηριότητα ξεκινά από κάποιον λοβό του ενός ημισφαιρίου του εγκεφάλου. Οι διάφοροι λοβοί συνδέονται με διαφορετικές λειτουργίες, όπως η μνήμη ή η κίνηση και έτσι, τα συμπτώματα εξαρτώνται από το σημείο του εγκεφάλου που επηρεάζεται. Υπάρχουν δύο μορφές εστιακών κρίσεων:
• Απλές εστιακές κρίσεις ονομάζονται οι κρίσεις κατά τις οποίες το άτομο διατηρεί πλήρως τη συνείδησή του και αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει. Στα συμπτώματα περιλαμβάνονται οι παράξενες οσμές και γεύσεις, ο ανεξήγητος φόβος ή το déjà vu (το αίσθημα ότι έχει ξαναζήσει κάτι). Επίσης μπορεί να εμφανισθεί ιδρώτας, ναυτία ή αίσθημα τσιμπήματος ή μουδιάσματος στο πρόσωπο ή στο ένα χέρι.
Μία απλή εστιακή κρίση μπορεί να εξελιχθεί σε σύνθετη εστιακή κρίση ή σε γενικευμένη κρίση και έτσι τα συμπτώματα χρησιμεύουν μερικές φορές ως μία αρχική προειδοποίηση. Τα παράξενα αισθήματα διαρκούν μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά.
• Σύνθετες εστιακές κρίσεις ονομάζονται οι κρίσεις κατά τις οποίες επηρεάζεται η αντίληψη ή η συνείδηση του ατόμου. Το άτομο χάνει τη συνείδησή του, μοιάζει σαστισμένο ή συγχυτικό και μπορεί να κάνει περίεργες πράξεις, που είναι γνωστές ως αυτοματισμοί, όπως να παίζει με τα ρούχα του ή με άλλα αντικείμενα, να κάνει μασητικές κινήσεις, καταποτικές κινήσεις ή να παραπατάει σαν να είναι μεθυσμένος. Μερικές φορές, κάνει πραγματικά περίεργες κινήσεις, όπως να ξεντύνεται ή να δείχνει τρυφερότητα προς ξένους ανθρώπους, χωρίς να έχει αντίληψη αυτού που κάνει.

Οι αιτίες της επιληψίας

Η επιληψία είναι μία νευρολογική κατάσταση. Αυτό σημαίνει ότι προκαλείται από κάτι που συμβαίνει στα νευρικά κύτταρα (νευρώνες) του εγκεφάλου. Ο εγκέφαλος αποτελείται από εκατομμύρια νευρώνες, που συνδέονται μεταξύ τους. Μπορεί κανείς να παρομοιάσει τον εγκέφαλο με έναν υπολογιστή και τους νευρώνες με καλώδια. Οι νευρώνες είναι υπεύθυνοι για τον έλεγχο αυτών που σκεπτόμαστε, που αισθανόμαστε, που βλέπουμε, που ακούμε ή που κάνουμε.
Τα ηλεκτρικά σήματα μεταδίδονται μέσω των νευρώνων σε όλο τον εγκέφαλο και στο νωτιαίο μυελό, από όπου μεταδίδονται σε άλλα σημεία του οργανισμού - ένα είδος ‘μηνύματος’ σε ένα μέρος του οργανισμού, που του δίνει εντολή να κινηθεί, να αναπνεύσει, να καταπιεί ή ο,τιδήποτε άλλο. Αυτά τα ηλεκτρικά μηνύματα έχουν τη μορφή χημικών ουσιών που ονομάζονται νευρομεταβιβαστές.
Τις περισσότερες φορές, η δράση των νευρομεταβιβαστών βρίσκεται σε ισορροπία, αλλά όπως και κάθε υπολογιστής, ο εγκέφαλος μπορεί να κάνει λάθος ή να υποστεί μία βλάβη. Στην επιληψία, υπάρχει μερικές φορές μία διαταραχή της ισορροπίας των νευρομεταβιβαστών, που οδηγεί σε έξαρση της εγκεφαλικής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια της οποίας στέλνονται λανθασμένα ηλεκτρικά σήματα. Αυτό σημαίνει ότι τα μηνύματα μπερδεύονται, με αποτέλεσμα να εμφανιστεί η κρίση.
Υπάρχουν πολλές μορφές κρίσεων, οι οποίες υπάγονται σε δύο κύριες ομάδες: τις εστιακές κρίσεις και τις γενικευμένες κρίσεις. Εάν πάσχετε από επιληψία, η μορφή των κρίσεων που παρουσιάζετε εξαρτάται από το σημείο του εγκεφάλου που έχει επηρεαστεί. Για παράδειγμα, εάν η μη φυσιολογική χημική δραστηριότητα συμβαίνει στο σημείο που ελέγχει τη λειτουργία των μυών του χεριού σας, τότε κατά τη διάρκεια της κρίσης θα παρουσιάσετε σπασμούς στο χέρι σας.  Εάν τα παθολογικά ερεθίσματα στέλνονται από την μία πλευρά του εγκεφάλου στην άλλη τότε μπορεί να εμφανιστεί μία γενικευμένη κρίση. Μία επιληπτική κρίση μπορεί μερικές φορές να χαρακτηρίζεται και ως σπασμοί, προσβολή, ή blackout.

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

"'Εχω Tourette σύνδρομο αλλά το σύνδρομο Tourette δεν έχει εμένα". Μαρτυρίες παιδιών.





"Δεν μπορείς να τα σταματήσεις".
"Πιστεύουν ότι είμαι πραγματικά τρελή".
"Η θεραπεία είναι περίεργη. Πρέπει να ελέγχω όλα τα άλλα, γιατί δεν μπορώ να ελέγχω αυτό;"
"Δεν μπορείς να σκέφτεσαι τίποτα άλλο απο το να τα εμποδίζεις αλλά δεν μπορείς και να σκεφτείς τίποτα άλλο απο το να τα κάνεις".
"Γιατί δεν μπορώ να τα σταματήσω;"
"Όταν το χέρι μου κουνιέται πολύ, το κρατάω με το άλλο χέρι στο τραπέζι και παίρνω βαθιές αναπνοές για να το σταματήσω".
" Είναι σαν φαγούρα που πρέπει να την ξύσεις. Σε ελέγχει και δεν μπορείς να μην το κάνεις γιατί νομίζεις ότι κάτι θα συμβεί να δεν το κάνεις"
"Με αποκαλούν τέρας. Νιώθω απαίσια σαν να είμαι δαιμονικός"
" Υπάρχει ένα σημείο σε κάθε φιλία. Πάντα θα σε ρωτήσουν γιατί δεν μπορείς να τα σταματήσεις;"

Αυτές είναι μαρτυρίες παιδιών που πασχουν απο το σύνδρομο Tourette και θέλουν να επικοινωνήσουν σε εμάς πως είναι να ζεις "μαζί του".

Το σύνδρομο Tourette είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή η οποία χαρακτηρίζεται απο ακούσιες, στερεοτυπικές κινήσεις των κινητικών και φωνητικών μυών. Υπάρχουν τα κινητικά και φωνητικά τικ. Η διαταραχή εμφανίζεται κατά την παιδική ηλικία σε 4-6 παιδιά στα χίλια και είναι πιο συχνή στα αγόρια απο ότι στα κορίτσια. Τα περισσότερα παιδιά με ΣΤ έχουν φυσιολογική νοημοσύνη και φυσιολογική ανατομία εγκεφάλου. Για την διάγνωση του συνδρόμου πρέπει να υπάρχουν διάφορα κινητικά και τουλάχιστον ένα φωνητικό τικ.

Μόνο ένα ποσοστό περίπου 12% των παιδιών με ΣΤ που παρακολουθούνται από ειδικούς εμφανίζουν μόνο τικ.

Τα παιδιά με σύνδρομο Tourette μπορούν να εμφανίσουν ταυτόχρονα και:

- Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητας, στην οποία παρατηρείται δυσκολία συγκέντρωσης, αυξημένη κινητικότητα και παρορμητικότητα.

- Μαθησιακές Διαταραχές, όπως Δυσλεξία, Δυσγραφία ή Δυσαριθμησία.

Χρειάζεται πλήρης και έγκυρη ενημέρωση των γονιών και του παιδιού για την φύση του συνδρόμου καθώς κρίνεται άκρως απαραίτητη η ενημέρωση του σχολείου για να υπάρχει η κατάλληλη αντιμετώπιση και προστασία του παιδιού. Αν συνυπάρχουν Μαθησιακές Δυσκολίες πχ. Δυσλεξία, Δυσαριθμησία κτλ. το παιδί θα χρειαστεί έναν εξειδικευμένο τρόπο εκπαίδευσης με συνεργασία ειδικού παιδαγωγού, του δασκάλου και των γονιών.

Για περισσότερες πληροφορίες για το σύνδρομο μπορείτε να επισκεφθείτε την διεύθυνση:

http://tsgenesee.mbg.duth.gr/tsgr.html

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com
https://www.facebook.com/profile.php?id=100000747509035

The faces of Epilepsy

Σήμερα ξεκινάει η εβδομάδα ενημέρωσης της Επιληψίας και ο επόμενος μήνας είναι αφιερωμένος στην ενημέρωση για την Επιληψία. Γνωρίζατε ότι η επιληψία σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους κάθε χρόνο από τον καρκίνο του μαστού - πολλά από τα οποία είναι παιδιά; Οι Βρεφικοί σπασμοί είναι μια από τις πιο καταστροφικές μορφές επιληψίας, διότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστούν. Παρακαλώ πάρτε το χρόνο να παρακολουθήσετε αυτό το βίντεο. Μια μαμά  πήρε το χρόνο για να τεθεί ένα % των παιδιών που πάσχουν από αυτή τη φρικτή διάγνωση.

http://www.onetruemedia.com/shared?p=f7684fb0fb476f97185247&skin_id=701&utm_source=otm&utm_medium=text_url

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Αδρή κινητικότητα. Πόσο σημαντική είναι για την ομαλή ανάπτυξη;


Η Ζoe ένα κοριτσάκι 3 χρονών προσπαθεί να κατακτήσει τις κινητικές δεξιότητες που άλλα παιδιά έχουν ήδη στην ηλικία της. Η μητέρα της, παρακινεί και ενθαρρύνει.
Η αδρή κινητικότητα αναφέρεται στις μεγάλες κινήσεις που περιλαμβάνουν τα χέρια και τα πόδια, στους μεγάλους μύες των ποδιών ή ολόκληρου του σώματος έτσι πχ. το μπουσούλισμα, το τρέξιμο, το χοροπήδημα, το περπάτημα στις μύτες είναι όλες αδρή κινητικότητα.
Ένα παιδί μέχρι την ηλικία των 3 ετών σταδιακά καταφέρνει να:
στέκεται στον "ποπό" του
μπουσουλάει
περπατήσει
πηδάει
τρέχει
στέκεται και τρέχει στις μύτες των ποδιών του
κόβει με ψαλίδι κα.
Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com
https://www.facebook.com/profile.php?id=100000747509035

Μια ξεχωριστή μητέρα... A special mother....

Ένα σημάδι

Περνούν οι μέρες,οι μήνες και εμείς στάσιμοι...Καμία πρόοδος!Οι μικρές εστιακές επιληπτικές κρίσεις συνεχίζονται,δεν έχουμε βρει ακόμη το φάρμακο που θα τις σταματήσει και δεν ξέρω αν θα το βρούμε και ποτέ...Η μικρή σχεδόν 16 μηνών δεν έχει καμία πρόοδο,κινητικά τουλάχιστον.Πολλές φόρες τον τελευταίο καιρό βλέπω όνειρα, τις ελάχιστες ώρες που κοιμάμαι, τη βλέπω να περπατάει και να τρέχει και μετά ξυπνάω και στεναχωριέμαι και τα βάζω με τον εαυτό μου γιατί να δω τέτοιο όνειρο; λες και καθορίζω εγώ τα όνειρα...Ένα σημάδι περιμένω για να πάρω κι άλλη δύναμη και να συνεχίσω τον ιερό αυτό αγώνα γιατί έχω αρχίσει να απογοητεύομαι μετά από τόσους μήνες.Ένα σημάδι... Θα πέθαινα αυτή τη στιγμή αν κάποιος μου έλεγε ότι αν πεθάνω θα γίνει καλά το παιδί μου αλλά...Απλά περιμένω ένα σημάδι,τίποτα άλλο.

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Όταν όλοι αγκαλιάζουν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες…

Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς από όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα. Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση.
"Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται από εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια. Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;" Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.
Ο πατέρας συνέχισε.
"Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί." Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της.. Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω από ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ. Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;" Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του. Πλησίασα λοιπόν ένα από τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους. Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου. Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους. Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρείς πόντους για να κερδίσουν τον γύρο. Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο. Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του. Το χαμόγελό του ήταν από το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα από την εξέδρα. Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους. Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω από την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.
Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι. Για μεγάλη μου έκπληξη, ..τον άφησαν! Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα. Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.



Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε. Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.
Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει. Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω από το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω από το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακριά κι από τους άλλους συμπαίκτες του. Όλοι στις εξέδρες, και από τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..." Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακριά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα από χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και
σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει... Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε.." Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα. Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του. Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, προς τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης. Ο Shay έτρεξε προς την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση. Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"
Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "από δώ, από δώ Shay.." Καθώς ο Shay πέρασε από την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.." Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα. Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και από τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη. Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.
Αν βιάζεσαι να δεις τον κόσμο να γίνεται καλύτερος, άρχισε από τον εαυτό σου. Είναι ο συντομότερος δρόμος.

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

Παιδιά με ειδικές ανάγκες

Σίγουρα θα έχετε ξανακούσει για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Ξέρετε όμως ποια είναι αυτά τα παιδιά και ποια ακριβώς είναι τα προβλήματα τους;
Ειδικές ανάγκες έχει οποιοδήποτε παιδί (ή ενήλικας) που χρειάζεται επιπλέον βοήθεια, περισσότερη από τους άλλους, για να μπορεί να ζει μια, όσο γίνεται, κανονική ζωή.
Η επιπλέον βοήθεια που χρειάζονται τα παιδιά αυτά μπορεί να είναι:

Συχνές επισκέψεις σε γιατρούς ή και καθημερινές ενέσεις λόγω κάποιου προβλήματος υγείας όπως είναι ο διαβήτης

Κάποια ειδικά εξαρτήματα για να μπορούν να κινούνται, π.χ. αναπηρικό καροτσάκι για τα παιδιά που δυσκολεύονται στο περπάτημα και γενικά στην κίνηση
 
Ειδική βοήθεια στο σχολείο από ειδικά εκπαιδευμένους δάσκαλους για τα παιδιά που έχουν δυσλεξία, δυσκολεύονται στο να διαβάζουν και να γράφουν

Βοήθεια στην κανονική λειτουργία του οργανισμού από ειδικά εξαρτήματα, όπως είναι το μικρό μπουκαλάκι που έχουν συνεχώς μαζί τους τα παιδιά που πάσχουν από άσθμα, ή τα ακουστικά που βάζουν στα αυτιά τους τα παιδιά που έχουν πρόβλημα ακοής

Συνεχής βοήθεια στην καθημερινή ζωή για τα παιδιά με νοητική καθυστέρηση. Τα παιδιά αυτά δεν λειτουργούν όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι αλλά έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες που πρέπει να καλλιεργηθούν και ταυτόχρονα πρέπει να τους διδάσκονται ορισμένα βασικά καθημερινά πράγματα που από μόνα τους τα παιδιά δεν μπορούν να τα καταλάβουν.

Τα προβλήματα κάποιων παιδιών μπορεί να είναι εμφανή, να μπορεί δηλαδή κάποιος να καταλαβαίνει το πρόβλημα όταν βλέπει το παιδί. Τέτοια προβλήματα είναι π.χ. η σωματική καθυστέρηση, όταν δηλαδή τα παιδιά κινούνται με αναπηρικό καροτσάκι.

Υπάρχουν όμως και τα προβλήματα τα οποία δεν μπορεί κανείς να καταλάβει όταν δει το παιδί, π.χ. το άσθμα ή ο διαβήτης.
Το σημαντικό που πρέπει να έχουμε πάντα υπόψη μας γι' αυτά τα παιδιά είναι ότι ίσως να έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες αλλά αυτές δεν τα κάνουν εξωγήινους.
Και εμείς έχουμε ιδιαιτερότητες, σωστά; Κάποιοι από μας, δεν είναι καθόλου καλοί μαθητές στο σχολείο αλλά έχουν ταλέντα στην μουσική, στο χορό, στη ζωγραφική ή σε κάποια άλλη τέχνη, ενώ υπάρχουν κι αυτοί που τα καταφέρνουν στο σχολείο αλλά στις τέχνες είναι για κλάματα!
Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι παιδιά όπως όλα τα άλλα και έχουν την ανάγκη για φίλους όπως όλοι μας. Γι' αυτό μην αφήνετε να σας φοβίζει το πρόβλημα ενός παιδιού αλλά να του συμπεριφέρεστε σαν ένα κανονικό παιδί όπως όλα τα άλλα και όταν χρειάζεται βοήθεια να το βοηθάτε, όπως θα βοηθούσατε και κάθε άλλο φίλο σας.

http://www.medlook.net/kids/specialneeds.asp

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

Διεθνής ταξινόμηση επίληψιών και επιληπτικών συνδρόμων

1. Επιληψίες και επιληπτικά σύνδρομα σε σχέση με την εντόπιση (εστιακές, τοπικές, μερικές)
    1.1. Ιδιοπαθείς
  • Καλοήθης παιδική επιληψία με κεντροκροταφική εστία
  • Παιδική επιληψία με ινιακές εκφορτίσεις
  • Πρωτοπαθείς αναγνωστική επιληψία
    1.2 Συμπτωματικές ή δευτεροπαθείς
  • Επιληψίες κροταφικού λοβού (κρίσεις: απλές, σύνθετες, δευτεροπαθώς γενικευμένες, αμύγδαλο - ιπποκαμπικές, παγιοπισθίας περιοχής)
  • Επιληψίες μετωπιαίου λοβού (κρίσεις: απλές, σύνθετες, δευτεροπαθώς γενικεύμένοι)
  • Επιληψίες βρεγματικού λοβού (κρίσεις: απλές, δευτεροπαθώς γενικευμένες)
  • Επιληψίες ινιακού λοβού (κρίσεις: απλές, δευτεροπαθώς γενικευμένες)
  • Χρόνια προοδευτική εστιακή συνεχής επιληψία (Kojewnikow's Syndrome)
  • Επιληψίες με ειδικούς τρόπους έκλυσης των κρίσεων (αντανακλαστικές startle epilepsies - επιληψίες από φόβο)
    1.3. Κρυπτογενείς (δευτεροπαθείς ακαθόριστης αιτιολογίας)

2. Γενικευμένες επιληψίες και σύνδρομα
    2.1. Ιδιοπαθείς (βάσει ηλικίας εμφάνισης)
  • Καλοήθεις νεογνικοί οικογενείς σπασμοί
  • Καλοήθεις νεογνικοί σπασμοί
  • Καλοήθεις μυοκλονική επιληψία της παιδικής ηλικίας
  • Επιληψία με αφαιρέσεις της παιδικής ηλικίας (πυκνοληψία)
  • Επιληψία με αφαιρέσεις της εφηβικής ηλικίας
  • Εφηβηκή μυοκλονική επιληψία ("impulsive petit mal")
  • Επιληψία με κρίσεις "grand mal" στην αφύπνιση (γενικευμένη τονικλονική)
  • Άλλες γενικευμένες ιδιοπαθείς αταξινόμητες επιληψίες
    2.2 Κρυπτογενείς ή συμπληρωματικές (βάσει ηλικίας εμφάνισης)
  • Σύνδρομο West ("infantile spasms", Blitz - Nick - Salaam krδmpfe)
  • Σύνδρομο Lennox - Gastaut
  • Μυοκλονική - αστατική επιληψία
  • Επιληψία με μυοκλονικές αφαιρέσεις
2.3. Συμπτωματικές
    2.3.1. Μη ειδικής αιτιολογίας
  • Πρώιμη μυοκλονική εγκεφαλοπάθεια
  • Πρώιμη βρεφική επιληπτική εγκεφαλοπάθεια
  • Άλλες συμπτωματικές γενικευμένες αταξινόμητες επιληψίες
    2.3.2. Ειδικά σύνδρομα
  • Επιληπτικές κρίσεις που συνόδεύουν διάφορες παθήσεις (δυσπλασίες, μεταβολικά νοσήματα)
3. Επιληψίες και σύνδρομα ακαθόριστα αν εστιακές ή γενικευμένες
    3.1. Μη γενικευμένες και εστιακές κρίσεις
  • Νεογνικοί σπασμοί
  • Βαριά βρεφική μυοκλονική επιληψία
  • Επιληψία με συνεχείς εκφορτίσεις αιχμής - κύματος στη διάρκεια του βραδέος ύπνου
  • Επίκτητη επιληπτική αφασία (σύνδρομο Landau - Kleffner)
  • Άλλες αταξινόμητες
    3.2 Χωρίς σαφείς γενικευμένες ή εστιακές εκδηλώσεις
  • Περιπτώσεις με γενικευμένους τονικοκλονικούς σπασμούς όπου η κλινική εικόνα και το ΗΕΓ (ενν. ηλεκτροεγκεφαλογράφημα) δεν επιτρέπουν την ταξινόμηση τους στους σαφώς γενικευμένους ή εστιακούς ("grand mal ύπνου)"
4. Ειδικά σύνδρομα
  • Πυρετικοί σπασμοί
  • Μεμονωμένο επεισόδιο σπασμών ή επιληπτική κατάσταση ("status epilepticus")
  • Σπασμοί που εμφανίζονται μόνο σε ορισμένες καταστάσεις (οξέα μεταβολικά ή τοξικά αίτια π.χ. αλκοόλη, φάρμακα, εκλαμψία, μη εξεωτική υπεργλυκαιμία)

Βιβλιογραφία
Χρήστος Π. Παντελιάδης, "Επιληψίες Επιληπτικά Σύνδρομα", 4η εκδοση, Εκδοσεις: Γιαχουδη, θεσσαλονίκη 2004

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Ένας σημαντικός αριθμός νεογνών και παιδιών παρουσιάζουν τέτοιου είδους διαταραχές. Είναι ένα από τα πλέον συχνά προβλήματα που απασχολούν την επιστημονική κοινότητα, με πολλαπλά διαγνωστικά και θεραπευτικά διλήμματα, χωρίς αυτό να σημαίνει και μόνιμες βλάβες του νεογνού ή του παιδιού.
Είναι βέβαιο πως τα παιδιά αυτά πρέπει να βοηθηθούν από ειδικούς γιατρούς και θεραπευτές όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Με την πρώτη υποψία του παιδιάτρου ή και των γονέων ότι κάτι δεν πάει καλά στην κίνηση του βρέφους, δεν θα πρέπει να επαναπαυόμαστε  σε διαβεβαιώσεις μη ειδικών και να αρκούμαστε σε αυτά που και εμείς θέλουμε να ακούσουμε (αυτό είναι ανθρώπινο), ότι είναι δηλαδή «από τα παιδιά που αργούν στην ανάπτυξή τους». Πρέπει αμέσως να αντιδράσουμε, επισκεπτόμενοι έναν παιδονευρολόγο ή αναπτυξιολόγο, διαφορετικά χάνεται πολύτιμος χρόνος για το παιδί και την όλη του εξέλιξη.
Είναι πολύ σημαντική η έγκαιρη παρέμβαση και το ξεκίνημα ενός εξατομικευμένου προγράμματος αποκατάστασης από τους ειδικούς γιατρούς και θεραπευτές.
Εδώ πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι πολύ μεγάλο και σημαντικό ρόλο παίζει και η συνεργασία της οικογένειας στο πρόγραμμα αποκατάστασης.
Ζούμε στην εποχή που η επιστήμη έχει κάνει μεγάλα άλματα προόδου, με συνέπεια η εξειδίκευση και η γνώση των ιατρών και θεραπευτών να είναι πλέον πολύ μεγαλύτερη και πλουσιότερη.

ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΠΑΛΑΙΑ ΕΡΕΥΝΑ

Οι Γερμανοί καθηγητές Τ. Χελλμπρύγκε (T. Hellbrugge) και Γ.Χ. φον Βίμπφεν ( G.X. von Wimmpfen), μαζί με την ομάδα τους και με την συνεργασία ειδικών επιστημόνων στο Κέντρο του Παιδιού του Μονάχου, όπου και έγιναν οι έρευνες, παρουσίασαν το 1973 στο βιβλίο τους με τίτλο «Οι πρώτες 365 ημέρες στην ζωή ενός παιδιού», τα αποτελέσματα των ερευνών τους με τρόπο κατανοητό για όλους τους γονείς, απόσπασμα του οποίου σας παραθέτουμε όπως γράφτηκε την εποχή εκείνη.

Παιδιά με αναπηρίες ( σπαστικά παιδιά )

Ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό παιδιών υφίστανται κατά τον τοκετό, συνήθως λόγω προσωρινής έλλειψης οξυγόνου, τέτοιες βλάβες, που να προκληθούν διαταραχές της κινητικότητας.
Εδώ πρέπει να λάβουμε υπόψη, ότι βλάπτονται κατά κύριο λόγο τμήματα του εγκεφάλου, που είναι υπεύθυνα για τον συνδυασμό των φυσιολογικών κινήσεων. Διεθνείς έρευνες έχουν δείξει, ότι για ένα μεγάλο αριθμό αυτών των παιδιών, δεν χρειάζεται να αποβεί μοιραίο για όλη τους την ζωή να μην μπορούν να καθίσουν, να περπατήσουν ή να κάνουν χειρισμούς, αν αρχίσει έγκαιρα η κατάλληλη θεραπεία. Αυτή η θεραπεία διδάσκει κατά κάποιον τρόπο πρότυπα κινήσεων σ’ ένα χρόνο, που δεν έχουν ακόμα αποτυπωθεί οριστικά τα παθολογικά πρότυπα κινήσεων στον εγκέφαλο.
Ποικίλες έρευνες σε διάφορα θεραπευτικά κέντρα του εσωτερικού και του εξωτερικού δείχνουν, ότι ο καταλληλότερος χρόνος για την θεραπεία βρίσκεται μεταξύ του τρίτου και του ενδέκατου μήνα της ζωής.
Μετά τον ενδέκατο μήνα η πιθανότητα να διδαχθεί το παιδί φυσιολογικά πρότυπα κινήσεων έχει βασικά χαθεί για πολλά παιδιά, αν και οι θεραπευτικές προσπάθειες, έστω και αργά, έχουν οπωσδήποτε νόημα.
Αυτές οι γνώσεις, για την έγκαιρη θεραπεία των παιδιών με αναπηρίες, έχουν μεγάλη σημασία. Όσο πιο νωρίς αρχίζει η θεραπεία π.χ. ενός παιδιού με σπαστική παράλυση, τόσο πιο μεγάλη είναι η επιτυχία.
Μία ανάλογη υποψία του γιατρού στους πρώτους μήνες της ζωής πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από τους γονείς, αλλιώς χάνεται πολύτιμος χρόνος για την θεραπεία.
Οι γονείς δεν θα πρέπει να αρκούνται με την διαβεβαίωση, ότι το παιδί τους είναι από αυτά που αναπτύσσονται αργά.


ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ

Ο όρος εγκεφαλική παράλυση αναφέρεται σε μια ομάδα παθήσεων στις οποίες υπάρχουν διαταραχές της ανάπτυξης της κίνησης ή της στάσης, οφειλόμενες σε βλάβη εκείνων των περιοχών του εγκεφάλου που ελέγχουν την λειτουργία των μυών και προκαλούν περιορισμούς στις δραστηριότητές του.
Αυτό μπορεί να οφείλεται σε διαταραχή της ανάπτυξης ή τραυματισμό του εγκεφάλου κατά την διάρκεια της κύησης, του τοκετού ή μετά την γέννηση.
Η εγκεφαλική παράλυση είναι η πιο κοινή αιτία αναπηρίας σε παιδιά. Τα τελευταία χρόνια κάποιοι τύποι εγκεφαλικής παράλυσης εμφανίζονται συχνότερα.


ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

Τα αίτια της εγκεφαλικής παράλυσης δεν είναι πλήρως εξακριβωμένα. Είναι γνωστό ωστόσο ότι η ανάπτυξη του εγκεφάλου μπορεί να επηρεαστεί από ορισμένες λοιμώξεις κατά την διάρκεια της κύησης ή κατά την διάρκεια της νηπιακής ηλικίας.              Άλλα αίτια εγκεφαλικής παράλυσης είναι : η εγκεφαλική αιμορραγία, η περιγεννητική ασφυξία (μειωμένη οξυγόνωση του εγκεφάλου ) ή τραυματισμός του κρανίου κατά την διάρκεια ή αμέσως μετά τον τοκετό και παρουσιάζεται συχνότερα σε πρόωρα.


ΤΥΠΟΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

Σύμφωνα με τον τύπο των κινητικών προβλημάτων που προκαλεί η εγκεφαλική παράλυση, διακρίνονται τρεις κύριες μορφές, ανάλογα με την περιοχή προσβολής του εγκεφάλου. : σπαστική μορφή, δυστονική ( εξωπυραμιδική αθέτωση ), ατονική ( αταξία ).
Σπαστική μορφή εγκεφαλικής παράλυσης : Οφείλεται σε βλάβη του φλοιού του εγκεφάλου, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο των εκούσιων κινήσεων. Η σπαστική εγκεφαλική παράλυση χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τα μέλη που επηρεάζονται (τοπογραφική ).
Σπαστική Ημιπληγία : Είναι ο πιο κοινός τύπος εγκεφαλικής παράλυσης και επηρεάζει μια πλευρά του σώματος π.χ. ένα χέρι και ένα πόδι. Αυτά τα παιδιά γίνονται συνήθως σχεδόν ανεξάρτητα. Δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το ένα μέλος τόσο καλά όσο το άλλο.
Σπαστική Διπληγία : ( Συχνή μορφή 40 % περίπου ). Επηρεάζει και τις δύο πλευρές του σώματος και αφορά κυρίως τα πόδια. Συμβαίνει συνήθως σε πρόωρα. Συχνά τα πόδια γυρίζουν προς τα μέσα και σταυρώνουν στα γόνατα, στάση γνωστή σαν « ψαλίδισμα ».
Τα παιδιά με σπαστική διπληγία πιθανώς να μπορούν να βαδίσουν για μικρές αποστάσεις. Αν και τα άνω άκρα επηρεάζονται λιγότερο, τα παιδιά συχνά έχουν δυσκολία να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους στο χειρισμό αντικειμένων. Ο στραβισμός είναι επίσης κοινός σε παιδιά με σπαστική διπληγία.
Σπαστική τετραπληγία : Είναι ο πιο σοβαρός τύπος εγκεφαλικής παράλυσης, στην οποία επηρεάζονται τόσο τα χέρια όσο και τα πόδια. Τα παιδιά σε αυτή την κατάσταση δεν μπορούν να περπατήσουν ή να καθίσουν αβοήθητα. Πιθανόν να έχουν δυσκολίες μάθησης και διαταραχές όρασης και αίσθησης. Στραβισμός και επιληψία είναι πολύ συχνά. 
Στην αθέτωση υπάρχει βλάβη στα βασικά γάγγλια του εγκεφάλου που ελέγχουν τον συντονισμό, την ισορροπία και την ποιότητα της κίνησης. Αθέτωση σημαίνει μη ελεγχόμενες, αργές, απότομες κινήσεις των μελών του σώματος και του κορμού. Τα παιδιά με αυτόν τον τύπο εγκεφαλικής παράλυσης μπορεί επίσης να έχουν ακούσιες γρήγορες και απότομες κινήσεις που ονομάζονται « χορεία » ή μεγάλες μεταβολές στον μυϊκό τόνο που χαρακτηρίζονται ως « δυστονία ». Αυτές οι ακούσιες κινήσεις συχνά οδηγούν σε δυσκολίες της βάδισης, της ισορροπίας, της ομιλίας και της κατάποσης. Σε μερικές περιπτώσεις οι μύες του προσώπου ή της γλώσσας επηρεάζονται. Οι αθετωσικές κινήσεις αυξάνονται όταν το παιδί  είναι σε εγρήγορση αλλά ατονούν κατά την διάρκεια του ύπνου.
Τα παιδιά με αταξία (βλάβη στην παρεγκεφαλίδα ) έχουν έλλειψη ισορροπίας και συντονισμού, πιθανόν να τρεκλίζουν όταν περπατούν και συχνά πέφτουν. Πιθανόν να τρέμουν τα χέρια τους και να μη μιλάνε καθαρά.
« Μικτές μορφές  εγκεφαλικής παράλυσης » με ταυτόχρονη σπαστικότητα και αταξία ή σπαστικότητα και αθέτωση είναι πολύ κοινή.


ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

Κάθε παιδί με εγκεφαλική παράλυση επηρεάζεται διαφορετικά και οι δυσκολίες στον έλεγχο της κίνησης και της θέσης μπορεί να είναι πολύ ελαφρές ως έντονα εμφανείς. Μερικά παιδιά παρουσιάζουν μόνο μια ελαφριά αδυναμία ενώ άλλα μπορεί να έχουν δυσκολίες στο περπάτημα, στην ομιλία, στη χρήση των χεριών τους ή στο να καθίσουν χωρίς βοήθεια. Η εγκεφαλική παράλυση πιθανόν να μην έχει διαγνωσθεί έως ότου το παιδί παρουσιάσει καθυστέρηση στο κάθισμα και κατόπιν στην εξέλιξη της βάδισης και της ισορροπίας.
Τόσο η σπαστική ημιπληγία όσο και η διπληγία συνήθως γίνονται εμφανείς πριν το παιδί φτάσει σε ηλικία 2 ετών. Τα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση εκτός από τις δυσκολίες κίνησης των μελών τους πιθανόν να έχουν και άλλα ιατρικά προβλήματα. Αυτά περιλαμβάνουν επιληψία, δυσκολίες στην κατάποση ή στον έλεγχο των κινήσεων του προσώπου, υπερέκκριση σιέλου, διαταραχές ομιλίας, ακοής και όρασης.
Η διανοητική ικανότητα μπορεί να είναι καλή ή να επηρεαστεί σοβαρά. Πολλά παιδιά έχουν φυσιολογικές ικανότητες όμως παρουσιάζουν ειδικές δυσκολίες μάθησης. Μερικά παιδιά με εγκεφαλική παράλυση έχουν μία μειωμένη αίσθηση αφής και πόνου και παρουσιάζουν συχνά ακράτεια.
Σαν αποτέλεσμα αυτών, η εγκεφαλική παράλυση χωρίς την κατάλληλη υποστήριξη μπορεί να προκαλέσει όχι μόνο φυσικές και πνευματικές διαταραχές αλλά και ψυχολογικές ή κοινωνικές δυσκολίες. Ωστόσο αυτό δεν είναι αναπόφευκτο εάν δοθεί σωστή βοήθεια έγκαιρα, από την στιγμή της διάγνωσης.
Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί χωρίς την κατάλληλη θεραπεία, καθώς τα οστά μεγαλώνουν γρηγορότερα από τους μύες, οδηγώντας σε μια αυξανόμενη διαφορά του μήκους τους. Οι παιδικοί μύες πρέπει να είναι σε χαλαρή κατάσταση για να αναπτυχθούν.
Η σπαστικότητα στους μύες της κνήμης και το τράβηγμα του αχίλλειου τένοντα   με τον οποίο ενώνονται, κάνει τα παιδιά να περπατούν στα δάκτυλα των ποδιών τους, αδυνατώντας να πατήσουν την φτέρνα στο έδαφος. Αν η σπαστικότητα αυτών των μυών δεν αντιμετωπιστεί, θα εμφανιστεί μόνιμη σύσπαση των μυών που ως αποτέλεσμα θα έχει συγκάμψεις και παραμορφώσεις των μελών. Ο περιορισμός της κινητικότητας των αρθρώσεων καθώς και η παραμόρφωση των αρθρώσεων οδηγεί σε φθορά των οστών και των αρθρώσεων και το ισχίο σε εξάρθρωση.
Οι μόνιμες μυϊκές συσπάσεις είναι η πιο κοινή επιπλοκή της εγκεφαλικής παράλυσης και η εξάρθρωση του ισχίου συμβαίνει συχνά σε παιδιά με σπαστικότητα των κάτω άκρων.  Ωστόσο η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για τέτοιες επιπλοκές.


ΜΕΘΟΔΟΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Με μια λεπτομερή εκτίμηση των προβλημάτων του παιδιού και της σωστής επιλογής της μεθόδου αποκατάστασης , μπορεί να επιτευχθεί η ελαχιστοποίηση των δευτερογενών προβλημάτων και το παιδί να αναπτύξει το μέγιστο των δυνατοτήτων του. Η κατάλληλη αντιμετώπιση της πάθησης από μικρή ηλικία μπορεί να προσφέρει σε πολλά παιδιά μια αρκετά ανεξάρτητη ζωή. Μια από τις προτεραιότητες στη θεραπεία πρέπει να είναι η αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργεί η σπαστικότητα.
Για την σωστή αντιμετώπιση χρειάζεται η συνεργασία γιατρών διαφόρων ειδικοτήτων, θεραπευτών καθώς και οικογενειακή και κοινωνική στήριξη. Οι γονείς παίζουν σημαντικό ρόλο στην καθημερινή σωστή εφαρμογή της θεραπείας και του προγράμματος των διαφόρων δραστηριοτήτων εφόσον έχουν την υποστήριξη των ειδικών οι οποίοι από την αρχή τους ενημερώνουν με ειλικρίνεια.

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011

Η κινητικότητα στον άνθρωπο

(το παρακάτω άρθρο έχει ληφθεί από "Ειδική Νευροφυσιολογία. Γ. Καπαρός, ΤΕΙ Αθηνών 1999")

5. ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ
Το κινητικό σύστημα είναι εκείνο που καθορίζει και οργανώνει την εκτέλεση των κινήσεων. Υποδιαιρείται σε τρία επί μέρους συστήματα το πυραμιδικό, το εξωπυραμιδικό και το παρεγκεφαλιδικό.
Όταν η πληροφορία φτάσει μέσω των αισθητικών οδών στο κεντρικό νευρικό σύστημα, επεξεργάζεται και ακολούθως θα πρέπει να οργανωθεί η απάντηση. Αν η απάντηση αυτή είναι κινητική, θα πρέπει να υπάρχει μια περιοχή του εγκεφάλου που θα αποφασίζει το είδος της απάντησης και τον τρόπο με τον οποίο θα εκτελεστεί. Στην περιοχή αυτή του εγκεφάλου (κινητικός φλοιός) εδρεύει το πυραμιδικό σύστημα το οποίο θεωρείται υπεύθυνο για την εκούσια κινητικότητα.
Όμως, αν όλες οι κινητικές απαντήσεις θα έπρεπε να οργανώνονται μόνο από το εκούσιο κινητικό σύστημα, τότε η εκτέλεσή τους θα ήταν ιδιαίτερα χρονοβόρα. Π.χ. για να βαδίσουμε θα έπρεπε να σκεφτόμαστε βήμα προς βήμα την τοποθέτηση των ποδιών μας. Είναι απαραίτητη λοιπόν, η ύπαρξη ενός άλλου κινητικού συστήματος στο οποίο θα αποθηκεύεται η μνήμη των αυτοματικών κινήσεων ώστε η συμμετοχή τους να μην απαιτεί την συνεχή συμμετοχή του πυραμιδικού. Στην βάδιση οι κινήσεις των ποδιών γίνονται αυτόματα και η βούληση επεμβαίνει μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν π.χ. αποφασίσουμε να αλλάξουμε κατεύθυνση. Σαν σύστημα της αυτοματικής κινητικότητας θεωρείται το εξωπυραμιδικό που εδρεύει στα βασικά γάγγλια και επεμβαίνει σε όλες τις αυτόματες κινήσεις καθώς και στις εκούσιες κινήσεις που περιέχουν αυτοματισμό. Έτσι π.χ. όταν μαθαίνουμε να οδηγούμε αρχικά οι περισσότερες κινήσεις οργανώνονται από το πυραμιδικό σύστημα γι’ αυτό απαιτείται συνεχής συγκέντρωση της προσοχής μας. Αργότερα οι κινήσεις της οδήγησης αποθηκεύονται στα βασικά γάγγλια και εκτελούνται αυτόματα χωρίς ιδιαίτερη συμμετοχή της συνείδησης. Σε περιπτώσεις βλάβης του εξωπυραμιδικού συστήματος, οι ασθενείς παρουσιάζουν επιβράδυνση στην έναρξη των εκουσίων κινήσεων πιθανόν γιατί η κινητική μνήμη που εδρεύει στο εξωπυραμιδικό σύστημα δεν δίνει άμεσα και σωστά τις πληροφορίες που χρειάζεται το πυραμιδικό σύστημα. Έτσι το πυραμιδικό σύστημα αναγκάζεται να οργανώνει από μόνο του την επιθυμητή κίνηση με συνέπεια την επιβράδυνση της ταχύτητας έναρξης και εκτέλεσης των κινήσεων (βραδυκινησία).
Όμως, για να γίνει σωστά μια κίνηση είναι απαραίτητος ο λεπτομερής συντονισμός όλων των μυών οι οποίοι συνεργάζονται για την εκτέλεσή της. Π.χ. στην βάδιση θα πρέπει να συντονιστούν λεπτομερώς οι μυς των κάτω άκρων αλλά και οι μυς του υπόλοιπου σώματος ώστε να κρατηθεί η σωστή στάση και ισορροπία κατά τη διάρκεια της βάδισης. Ο συντονισμός αυτός γίνεται από το παρεγκεφαλιδικό σύστημα που εδρεύει στην παρεγκεφαλίδα και είναι απαραίτητο για την συνεργική κινητικότητα.
Η κλασική αυτή αντίληψη της οργάνωσης της κινητικότητας αμφισβητείται από πολλούς μελετητές, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το πυραμιδικό σύστημα έχει τον ρόλο του αναλυτή και εκτελεστή τόσο των εκουσίων όσο και των ακουσίων κινήσεων με βάση τις πληροφορίες που δέχεται ο αισθητικός φλοιός. Σύμφωνα με αυτήν τη θεωρεία δεν υπάρχει απόλυτη διαφοροποίηση του πυραμιδικού με το εξωπυραμιδικό σύστημα, εφ’ όσον δεν είναι ανεξάρτητα αλλά στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους όσον αφορά την οργάνωση και την εκτέλεση μιας κίνησης.
Επίσης, το παρεγκεφαλιδικό σύστημα παίζει σημαντικό ρόλο στην εκτέλεση πολύπλοκων αυτοματικών κινήσεων. Δηλαδή οι κινήσεις οδήγησης ενός αυτοκινήτου π.χ., εκτός από τα βασικά γάγγλια αποθηκεύονται και στην παρεγκεφαλίδα (όπου κυρίως αποθηκεύονται οι πληροφορίες σχετικά με την οργάνωση και την εναρμόνιση της αυτόματης κινητικότητας).

Πυραμιδικό

Ονομάστηκε έτσι γιατί ξεκινά από νευρώνες του έχουν σχήμα πυραμίδας και βρίσκονται στον κινητικό φλοιό του μετωπιαίου λοβού (κυρίως στην περιοχή 4). Οι νευράξονες των πυραμιδικών νευρώνων αφού πρώτα διαπεράσουν την μέση γραμμή στο τέλος του προμήκους (χιασμός των πυραμίδων), κατέρχονται στον νωτιαίο μυελό μέσω του πλαγίου φλοιο-νωτιαίου δεματίου. Εκεί συνάπτονται με τους νευρώνες των προσθίων κεράτων.
Το πυραμιδικό σύστημα δρα κυρίως στους μυς που ακολουθούν τους κανόνες της βαρύτητας δηλαδή στους εκτείνοντες του άνω άκρου και στους καμπτήρες του κάτω άκρου. Γι’ αυτό το λόγο οι ασθενείς με πυραμιδική βλάβη δεν χάνουν εύκολα την ικανότητά τους να ορθοστατούν εφ’ όσον σε αυτούς υπερισχύουν οι μυς που δρουν ενάντια στην βαρύτητα (οι καμπτήρες των άνω άκρων και οι εκτείνοντες των κάτω άκρων).

Εξωπυραμιδικό

Εδρεύει στους εν τω βάθει πυρήνες του εγκεφάλου όπως είναι τα βασικά γάγγλια (κερκοφόρος, φακοειδής (κέλυφος – ωχρά σφαίρα)) και άλλοι όπως η μέλαινα ουσία, το σωμάτιο του Luys, ο ερυθρός πυρήνας, ο δικτυωτός σχηματισμός, η ελαία του προμήκους, ο εξωπυραμιδικός φλοιός. Το εξωπυραμιδικό σύστημα με τις διάφορες συνδέσεις του σχηματίζει διάφορα νευρωνικά κυκλώματα με διαφορετική σημασία στην κινητικότητα. Συνδέονται με τον κινητικό φλοιό, την παρεγκεφαλίδα, τον δικτυωτό σχηματισμό και τον νωτιαίο μυελό. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά το κύκλωμα σύμφωνα με το οποίο τα βασικά γάγγλια δέχονται συνάψεις από τον πυραμιδικό φλοιό και οι πληροφορίες από αυτά επιστρέφουν στον φλοιό μέσω του θαλάμου.
Δύο βασικά κλειστά κυκλώματα (συνδέουν μεταξύ τους τα βασικά γάγγλια) του εξωπυραμιδικού είναι:

-άμεση οδός: μέλαινα ουσία (δοπαμίνη) >> οπίσθιο τμήμα του κελύφους (GABA, ουσία Ρ) >> έσω τμήμα της ωχράς
-έμμεση οδός: μέλαινα ουσία (δοπαμίνη) >> οπίσθιο τμήμα του κελύφους (GABA, εγκεφαλίνη) >> έξω τμήμα της ωχράς (GABA) >> σ. Luys (γλουταμινικό) >> έσω τμήμα της ωχράς

Tο αποτέλεσμα είναι το έσω τμήμα της ωχράς να αναστέλλεται από την άμεση οδό και να διεγείρεται από την έμμεση οδό. Όταν διαταράσσεται η ισορροπία μεταξύ των δύο οδών έχουμε σαν αποτέλεσμα υποκινησίες ή υπερκινησίες. Οι υποκινησίες εκδηλώνονται όταν υπερισχύει το διεγερτικό αποτέλεσμα πάνω στο έσω τμήμα της ωχράς (βλάβες της άμεσης οδού) εφ΄ όσον το τμήμα αυτό ασκεί ανασταλτικό αποτέλεσμα σε συγκεκριμένους θαλαμικούς πυρήνες. Όταν, αντίθετα, υπερισχύει το ανασταλτικό αποτέλεσμα πάνω στο έσω τμήματος της ωχράς (βλάβες της έμμεσης οδού) τότε μειώνεται η αναστολή που ασκεί πάνω στους θαλαμικούς πυρήνες με επακόλουθο υπερκινησίες.
Υπ' 'οψιν ότι το παραπάνω μοντέλο μπορεί να ισχύει σε κάποιες περιπτώσεις αλλά δεν εξηγεί πλήρως τους μηχανισμούς του εξωπυραμιδικού συστήματος οι οποίοι είναι αρκετά πιο πολύπλοκοι.


Παρεγκεφαλιδικό
Το σύστημα αυτό εδρεύει στην παρεγκεφαλίδα η οποία αποτελείται από δύο ημισφαίρια μεταξύ των οποίων παρεμβάλλεται ένας σκωληκοειδής ανατομικός σχηματισμός (μέση γραμμή της παρεγκεφαλίδας). Το κάθε ημισφαίριο διαιρείται σε τρεις λοβούς. Ο πρόσθιος λοβός ονομάζεται παλαιο – παρεγκεφαλίδα (συμπεριλαμβάνει ακόμη τις αμυγδαλές και μέρος του σκώληκα), ο μέσος νεο – παρεγκεφαλίδα (ημισφαίρια) και ο οπίσθιος αρχαιο – παρεγκεφαλίδα (οζίδιο και κροκίδα).
Το παρεγκεφαλιδικό σύστημα για την λειτουργία του (συνεργική κινητικότητα) θα πρέπει να λαμβάνει πληροφορίες από διάφορα κινητικά και αισθητικά συστήματα του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Π.χ. για να συντονιστεί σωστά η στάση και η ισορροπία του σώματος είναι απαραίτητες οι κάτωθι πληροφορίες:
Α) η σχέση του σώματος με το επίπεδο στο χώρο. Η πληροφορία αυτή δίδεται από το αιθουσαίο σύστημα βλάβη του οποίου μεταβάλει την σωστή αντίληψη του επιπέδου με αποτέλεσμα, στην όρθια στάση, να παρατηρείται τάση για πτώση προς την πλευρά της βλάβης. Οι κεντρομόλες ίνες προέρχονται από το εσωτερικό ους και τους αιθουσαίους πυρήνες για να καταλήξουν στην αρχαιο-παρεγκεφαλίδα. Οι φυγόκεντρες ίνες από την αρχαιο-παρεγκεφαλίδα καταλήγουν σε πυρήνες του στελέχους αλλά και του νωτιαίου μυελού.
Β) ο μυϊκός τόνος και η κίνηση και η θέση των μελών στο χώρο. Η πληροφορία αυτή δίδεται από την εν τω βάθει αισθητικότητα μέσω των νωτιοπαρεγκεφαλιδικών δεματίων. Στον νωτιαίο μυελό και από το Α3 έως το Ο3 βρίσκεται ο πυρήνας του Clark ο οποίος δέχεται συνάψεις από τις ομόπλευρες 1α, 1β και ΙΙ αισθητικές ίνες. Οι νευράξονες των νευρώνων του πυρήνα του Clark ανέρχονται έως το ομόπλευρο παλαιο-παρεγκεφαλιδικό ημισφαίριο. Οι ίνες που εισέρχονται σε επίπεδο ανώτερο του Α8, ανέρχονται ομόπλευρα έως τον συμπληρωματικό πυρήνα του Goll. Από εκεί καταλήγουν στο ομόπλευρο παλαιο-παρεγκεφαλιδικό ημισφαίριο. Οι ίδιες πληροφορίες μπορούν να καταλήξουν και στο αντίπλευρο παρεγκεφαλιδικό ημισφαίριο μέσω του χιασμένου νωτιο-παρεγκεφαλιδικού δεματίου. Ακόμη η παλαιο-παρεγκεφαλίδα δέχεται πληροφορίες μέσω συνάψεων με την κάτω ελαία, με τον πυρήνα του τριδύμου, με τον δικτυωτό σχηματισμό κ.α. Οι φυγόκεντρες ίνες καταλήγουν στον αντίπλευρο ερυθρό πυρήνα.
Βλάβη της εν τω βάθει αισθητικότητας έχει σαν αποτέλεσμα την αισθητική αταξία, η οποία βελτιώνεται με ανοιχτούς τους οφθαλμούς εφ’ όσον η όραση μερικώς αναπληρώνει την λειτουργία της εν τω βάθει αισθητικότητας.

Η νεο-παρεγκεφαλίδα δέχεται ίνες από τον αντίπλευρο φλοιό (περιοχές 4,6,8) και οι φυγόκεντρες ίνες συνάπτονται με τον αντίπλευρο θάλαμο και από εκεί επιστρέφουν στον φλοιό. Παρατηρούμε δηλαδή ότι μια ενδεχόμενη βλάβη ενός παρεγκεφαλιδικού ημισφαιρίου θα δώσει συμπτωματολογία από τα ομόπλευρα άκρα εφ’ όσον οι πυραμιδικές ίνες του αντίπλευρου φλοιού χιάζονται στο ύψος του προμήκους.

Ρύθμιση της λειτουργίας των νωτιαίων κινητικών νευρώνων

Τα τρία αυτά κινητικά συστήματα επιδρούν στους νωτιαίους κινητικούς νευρώνες (α και γ) μετασχηματίζοντας το μονοσυναπτικό αντανακλαστικό και επομένως τον μυϊκό τόνο, την μυϊκή σύσπαση και διάταση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο καθίσταται δυνατή η κίνηση μέσω της συστολής των αγωνιστών και της χάλασης (διάτασης) των ανταγωνιστών μυών. Επίσης, είναι σημαντική η επίδραση του αιθουσαίου συστήματος το οποίο διεγείρει, κυρίως, τους κινητικούς νευρώνες των εκτεινόντων μυών. Βλάβες του πυραμιδικού έχουν σαν αποτέλεσμα την απελευθέρωση του μονοσυναπτικού αντανακλαστικού (άρα υπερτονία) ενώ δεν είναι δυνατή η εκτέλεση των εκουσίων κινήσεων (πάρεση ή παράλυση). Επισημαίνεται ότι οι παρατηρήσεις αυτές βασίζονται στην κλινική εμπειρία γιατί στην πραγματικότητα οι βλάβες των πυραμιδικών οδών συμπεριλαμβάνουν μεγάλο αριθμό εξωπυραμιδικών ινών. Οι αμιγείς φλοιο-νωτιαίες ίνες δίνουν και διεγερτικές και ανασταλτικές συνάψεις με τους κινητικούς νευρώνες. Για να εξηγηθεί η πυραμιδική υπερτονία έχει προταθεί ο εξής μηχανισμός:
Το αποτέλεσμα του πυραμιδικού είναι διεγερτικό στους α-κινητικούς νευρώνες και ανασταλτικό στους γ-κινητικούς νευρώνες. Σε περίπτωση βλάβης του πυραμιδικού μειώνεται η αναστολή στους γ-κινητικούς νευρώνες οι οποίοι διεγείροντας την νευρομυϊκή άτρακτο προκαλούν συστολή του μυός και ρύθμιση του μήκους του σε μικρότερες τιμές. Όμως για να διατηρηθεί ο μυς σε μικρότερο μήκος θα πρέπει να αυξήσει τον μυϊκό τόνο. Έτσι προκύπτει υπερτονία η οποία υπερισχύει στους καμπτήρες των άνω άκρων και στους εκτείνοντες των κάτω άκρων.
Βλάβες της άμεσης εξωπυραμιδικής οδού προκαλούν υπερτονία, δυσκαμψία και δυσχέρεια στην εκτέλεση των κινήσεων, ενώ, βλάβες της έμμεσης υποτονία και άσκοπη κινητικότητα (χορεία, αθέτωση, ημιβαλλισμός).
Βλάβες της παρεγκεφαλίδας προκαλούν υποτονία, στατική αταξία, ασυνέργεια, αδιαδοχοκινησία, δυσμετρία, κολώδη ομιλία, νυσταγμό κ.α. Επισημαίνεται ότι ως επί το πλείστον δεν υπάρχουν απευθείας συνδέσεις της παρεγκεφαλίδας με τους κινητικούς νευρώνες του στελέχους και του νωτιαίου μυελού, αλλά, η παρεγκεφαλίδα ασκεί το αποτέλεσμά της μέσω μετασχηματισμού των πυραμιδικών και των εξωπυραμιδικών οδών.
Επίσης, σε βλάβες του εξωπυραμιδικού και της παρεγκεφαλίδας, παρατηρείται τρόμος οφειλόμενος στην διαταραχή της ρύθμισης του μυϊκού τόνου. Ο εξωπυραμιδικός τρόμος παρατηρείται κατά την ηρεμία (τρόμος ηρεμίας), ενώ, ο παρεγκεφαλιδικός κατά την κίνηση (τρόμος ενεργείας).

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

A Special Child



You weren’t like other children,
And God was well aware,
You’d need a caring family,
With love enough to share.

And so He sent you to us,
And much to our surprise,
You haven’t been a challenge,
But a blessing in disguise.
Your winning smiles and laughter,
The pleasures you impart,
Far outweigh your special needs,
And melt the coldest heart.
We’re proud that we’ve been chosen,
To help you learn and grow,
The job that you have brought us,
Is more than you can know.
A precious gift from Heaven,
A treasure from above,
A child who’s taught us many things,
But most of all- “Real Love”

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Η Ιστορία της Αναστασίας-Μαρίνας...

Με τον  Χ ήμασταν σχεδόν 6 χρόνια μαζί, πήγαμε διακοπές το καλοκαίρι του 2009 και γυρίσαμε πίσω 3...όλα πήγαιναν πολύ καλά στην εγκυμοσύνη μου και 2 μέρες πριν το γάμο μας κάναμε Β' επιπέδου και μας είπαν οτι η μικρή έχει υδρονέφρωση. Έκλαιγα 2 μέρες, τίποτα τελικά δεν έιναι τυχαίο (θα εξηγήσω γιατί παρακάτω)
ΠΗΤ 3/4/2010...ο καιρός έφτασε.Κόντευα την ΠΗΤ και σύμφωνα με το γιατρό δεν ήμουν έτοιμη. Την τελευταία εβδομάδα είχα λυσσάξει,ήθελα να γεννήσω..η μικρή στους 2 τελευταίους υπέρηχους έβγαινε 3 εβδομάδες μικρότερη αλλά σύμφωνα με το γιατρό δεν δούλευε καλά το μηχάνημα..Όταν δεν ξέρεις πας σα ζώο!!!Μ.Πέμπτη ξαναπάω στο γιατρό για NST.ζητάω να μπώ με πρόκληση αλλά ο γιατρός ξαναλέει πως δεν γεννάω ακόμα.
Μ.Παρασκευή απόγευμα με πιάνουν πονάκια, λέω θα περάσουν, χθές ήμουν στον γιατρό δεν μπορεί!!!Όσο πέρναγε η ώρα τα πονάκια αυξάνονταν...λέω μάλλον μπορεί!!!πέρνω τον γιατρό τηλ και λέει να ξεκινήσουμε σιγά σιγά(μένουμε επαρχία) φτάσαμε γύρω στς 11 το βράδυ στο μαιευτήριο.Είχα διαστολή 1, ο ειδικευόμενος που ήταν εκεί, ενημέρωσε τηλεφωνικά το γιατρό και ήθελαν να με διώξουν-δεν γεννούσα ακόμα.Τελικά με έβαλαν στην αίθουσα τοκετών,σύνδεσαν και τον καρδιοτοκογράφο...ο γιατρός πουθενά...όλο το βράδυ είχα αλλοίωση παλμών...180-40 ...μου έβαλαν και οξυγόνο αρκετές φορές μέσα στη νύχτα, ρωτούσα τον ειδικευόμενο αν ήταν καλά το μωρό...απάντηση δεν έπαιρνα, γιατρός πουθενά και έτσι κύλησε η νύχτα..ο γιατρός εφημερίας ήρθε κάποια στιγμή, είδε απ την πόρτα και εξαφανίστηκε...
φτάνοντας 7 το πρωί εγώ να ουρλιάζω απ τους πόνους, άλλαξαν και οι μαίες βάρδυα! Ζητάω επισκληρίδιο..δεν προλαβαίνουμε μου λέει μια μαία! Έχεις διαστολή 7. Ζητάω το γιατρό μου που ακόμα δεν έχει εμφανιστεί. Η μαία μου λέει να μην σπρώχνω και πως ο γιατρός είναι στο δρόμο-έρχεται!! Ήρθε ,δε μπορώ να πώ αλλά πολύ αργά!μέσα σε 10λεπτά με ξεγέννησε. Μ.Σάββατο 8:25 η μικρή ήρθε στον κωλόκοσμο μας σχεδόν νεκρή!! Είχε ελάχιστους χτύπους καρδιάς που δήλωναν πως ζεί...ακόμα!! Φώναξαν κατεπειγόντος παιδίατρο, την πήραν...μετά από μια ώρα ήμουν όρθια και δεν ξαναέκατσα. Πήγα την είδα στη ΜΕΝΝ, ήταν ένα μικροσκοπικό πλασματάκι με δεκάδες καλώδια γύρω της. Δε μπορούσα να αρθρώσω λέξη...Και για τις επόμενες 16 ημέρες...Οι γιατροί μας έλεγαν πως περιμένουμε να φύγει από στιγμή σε στιγμή, ήταν το χειρότερο περιστατικό στη ΜΕΝΝ. Και όμως οι μέρες περνούσαν...16 μέρες αργότερα μίλησα. Το Θαύμα έγινε..η μικρή αναγεννήθηκε -
σύμφωνα με τους γιατρούς. Η μόνη καλή κουβέντα που ακούσαμε.Παλέψαμε να πιεί με μπιμπερό. Μετά από 2,5μήνες έμαθα να της βάζω καθετήρα και την πήρα σπίτι. Νόμιζα πως κάπου εδώ τελείωσαν τα άσχημα...κι όμως...5 μηνών έκανε βρεφικούς σπασμούς. Μπήκαμε στο νοσοκομείο...ο Θεός μάλλον την αγαπάει πολύ! Μέσα σε 5 μέρες οι κρίσεις σταμάτησαν με μονή αγωγή...από τότε έχουμε κάνει τα νοσοκομεία 2ο σπίτι μας και παλεύουμε για τα αυτονόητα!!! Ο Θεός να μας δίνει δύναμη...

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

Είναι η καταγραφή της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου.
Ο εγκέφαλος αποτελείται από δισεκατομμύρια κύτταρα. Το καθένα από αυτά παράγει και μεταδίδει
απειροελάχιστα ηλεκτρικά ρεύματα τα οποία αθροιζόμενα με εκείνα των άλλων νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου δίνουν μεγαλύτερα σήματα τα οποία μπορούμε να καταγράψουμε.
Η καταγραφή των ηλεκτρικών σημάτων του εγκεφάλου γίνεται με ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στην επιφάνεια του κρανίου. Επομένως, αυτό που καταγράφουμε στο ΗΕΓ είναι ηλεκτρικά σήματα από τον φλοιό του εγκεφάλου (αφού αυτό είναι πιο κοντά στο κρανίο σε σχέση με άλλες δομές του φλοιού που είναι στο εσωτερικό του εγκεφάλου).

Ποια είναι τα «ηλεκτρικά σήματα» του φλοιού του εγκεφάλου;
Ας φανταστούμε ένα νευρικό κύτταρο: Γνωρίζετε ότι στη μεμβράνη του κυττάρου υπάρχει μια διαφορά δυναμικού μεταξύ του εσωτερικού και της εξωτερικής της. Και είδαμε ότι αυτή δεν είναι πάντοτε ίδια, αλλά όταν ενεργοποιείται ένα κύτταρο αλλάζει από το δυναμικό ηρεμίας σε ένα νέο δυναμικό (εκπόλωση) και αν είναι αρκετά μεγάλη η αλλαγή το δυναμικό της μεμβράνης του κυττάρου αλλάζει από το δυναμικό ηρεμίας στο δυναμικό ενεργείας.

Τί σημαίνει όμως ότι αλλάζει το δυναμικό της; Σημαίνει ότι κινήθηκε ηλεκτρικό ρεύμα, ότι κινήθηκαν δηλαδή φορτία. Γιατί; Θυμάστε ότι η διαφορά δυναμικού στις δυο πλευρές της μεμβράνης οφείλεται σε διαφορετικό αριθμό και είδος φορτίων (θετικών, αρνητικών) στις δυο πλευρές της μεμβράνης. Άρα η διαφορά δυναμικού (= η διαφορετική κατανομή φορτίων) μπορεί να αλλάξει μονάχα όταν κινηθούν φορτία από την μία πλευρά της μεμβράνης στην άλλη μέσω διαμεμβρανικών πρωτεϊνών (πόρων της μεμβράνης) που ονομάζονται δίαυλοι ιόντων. Και ιόντα (φορτία) μπορούν να κινηθούν είτε από το εσωτερικό του κυττάρου προς τον εξωκυττάριο χώρο, είτε αντιθέτως από τον εξωκυττάριο χώρο προς τον ενδοκυττάριο χώρο.

Παραδείγματα ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων:
Η ηλεκτρική δραστηριότητα του φλοιού του εγκεφάλου είναι διαφορετική στον ύπνο και στον ξύπνιο μας (εικ.1) ή κατά τη διάρκεια μιας επιληπτικής κρίσης (εικ.2)

Εικόνα 1